Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Ελληνικές ζυθοποιίες. Σημαντικό το υποπροϊόν από την ζύμωση του κριθαριού που μπορεί να αποδώσει εξαίρετη ζωοτροφή με 55% πρωτεΐνη. Η Οδύσσεια της μπύρας ''Βεργίνα'' που ''γεννήθηκε'' και ανδρώθηκε κόντρα σε πολυεθνικές και κράτος και άνοιξε τον δρόμο σε 35 ακόμη ελληνικές μικροζυθοποιίες. Το κράτος και οι κυβερνώντες είναι παρόν να εμποδίσουν τις υγιείς επιχειρηματικές προσπάθειες προς όφελος της εθνικής μας οικονομίας

Οι προοπτικές που υπήρχαν για τις Ελληνικές Ζυθοποιίες -πριν περάσουν στα χέρια των Ολλανδικών και Δανέζικων πολυεθνικών- να βοηθήσουν και την γεωργική παραγωγή της πατρίδος μας με την απορρόφηση του ελληνικού κριθαριού και την επέκταση της παραγωγής του. Σημαντικό το υποπροϊόν από την ζύμωση του κριθαριού με 55% πρωτεΐνη που είναι εξαίρετη ζωοτροφή. 
Η Οδύσσεια της μπύρας ''Βεργίνα'' της πρώτης αμιγώς Ελληνικής μπύρας που πήγε κόντρα στο συμβιβασμένο ελληνικό κράτος, στις μεγάλες πολυεθνικές, αναπτύχθηκε και άνοιξε τίμια και άξια τον δρόμο για άλλες 35 ελληνικές μικροζυθοποιίες και συνεχίζουμε...
Το ''ελληνικό'' κράτος και οι κυβερνώντες των τελευταίων δεκαετιών είναι εδώ για να εμποδίσουν τις υγιείς προσπάθειες Ελλήνων επιχειρηματιών για την ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας. Οι επεμβάσεις τους πολλές και επώδυνες. 

***
Σε σχετική μας, προηγούμενη ανάρτηση είχαμε αναφερθεί στην βύνη -ως υποπροϊόν της κριθής- καθώς και εν μέρει στο πως από το κριθάρι παρασκευάζεται η μπύρα. Επιπλέον αναφερθήκαμε στην ΚΥΔΕΠ, η οποία -για λίγα μόνον χρόνια-, πριν κλείσει με ευθύνη και παραλείψεις του κράτους έκανε πραγματικότητα τα βασικότερα αιτήματα των αγροτών (βλέπε εδώ).

Με την παρούσα ανάρτηση θα ασχοληθούμε με την πρωτεΐνη της κριθής και τις ελληνικές ζυθοποιίες εστιάζοντας στην ζυθοποιία Μακεδονίας-Θράκης για τον τεράστιο αγώνα που έκανε -ως αμιγώς ελληνική επιχείρηση- να ''γεννηθεί'' -ως όραμα του δημιουργού της κ.Δ.Πολιτόπουλου- να αναπτυχθεί, να αντιμετωπίσει τις δυο μεγάλες πολυεθνικές (την Ολλανδική Heineken και την Δανέζικη Carlsberg) που ελέγχουν πάνω από το 87% στην αγορά μπύρας, να αντιμετωπίσει το αδιάφορο και εχθρικά διακείμενο ''ελληνικό'' κράτος και τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών που με ''συνέπεια'' υποστηρίζουν τα ξένα πολυεθνικά συμφέροντα έναντι των ελληνικών επιχειρηματικών προσπαθειών και τελικά να νικήσει. Η νίκη της αυτή άνοιξε τον δρόμο σε πολλούς ακόμη Έλληνες επιχειρηματίες που ασχολήθηκαν με την ζυθοποιία με αποτέλεσμα να υπάρχουν σήμερα περί τις 36 μικρές (μεν, αλλά με την ευχή να γιγαντωθούν) ελληνικές ζυθοποιίες. 

Παρακάτω ξεκινούμε την προσέγγισή μας με ένα απόσπασμα από το γνωστό πόνημα του Σωτήρη Σοφιανόπουλου ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδας και η πολιτική τους σημασία''. Οι υπογραμμίσεις και οι επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. Κατόπιν παρουσιάζουμε την Οδύσσεια της μπύρας ''Βεργίνα''. 
Η σύνθεση του υλικού προέρχεται από ρεπορτάζ των μ.μ.ε., επιστολές-διαμαρτυρία των Ελλήνων μικρο-ζυθοποιών, λοιπές δημοσιεύσεις σχετικά με την στάση της Επιτροπής Ανταγωνισμού κ.α. Σε κάθε περίπτωση με σύνδεσμο αναφέρουμε την πηγή. Παρατηρήσεις και σχόλια στην ροή του κειμένου είναι δικά μας. Ιδιαίτερης αξίας είναι τα δυο ολιγόλεπτα βίντεο με τον κ. Δ. Πολιτόπουλο: στην Επιτροπή της Βουλής και σε ένα από τα εργοστάσια της μπύρας ''Βεργίνα'' που διηγείται την πορεία, τα εμπόδια, το επίτευγμα.

Γράφει λοιπόν ο Σ.Σοφιανόπουλος:

Πρωτεΐνη κριθής και ελληνικές ζυθοποιίες

''Και τώρα έρχεται η άλλη εγκληματική αμέλεια (επιεικώς) του ελληνικού κράτους.
Η εταιρεία Αμστελ, π.χ. εζήτησε από το ελληνικό κράτος την συνεισφορά του στην προμήθεια κριθής, για να μην αγοράζουν από το εξωτερικό λόγω της παράνοιας που επικρατεί στον τόπο μας και του πρωτογονισμού δεν μπόρεσε η Ελλάδα να προμηθεύσει την Αμστελ με κριθάρι, με αποτέλεσμα αυτή να εισάγει σχεδόν όλην την ποσότητα από το εξωτερικό (βλέπετε, δεν υπάρχει η ΚΥΔΕΠ). Όπως προείπαμε το κριθάρι ζυμώνεται προς παραγωγή μπύρας και προς παραγωγή ουίσκι, το οποίο στην Ελλάδα δεν γίνεται, ενώ θα έπρεπε να γίνεται, γι αυτό και οπτικώς και χρωματικώς δεν διαφέρουν πολύ αυτά τα δύο ποτά. Εάν λοιπόν κάποιος πάρει την μπύρα και την αποστάξει, μπορεί να κάνει ουίσκι. Ως εκ τούτου οι βιομηχανίες μπύρας της Ελλάδος, που είναι αρκετές χρησιμοποιούν τεράστιες ποσότητες κριθής, της τάξεως των εκατομμυρίων τόνων, για να παράγουν τις ατέλειωτες μπύρες της Ελλάδος, εκτός των εισαγομένων ποσοτήτων.

Όταν η μπυραρία ζυμώσει την κριθήν
προς παραγωγή μπύρας, της μένει ένα υποπροϊόν, που όπως είπαμε ονομάζεται βύνη, το οποίο πωλούν οι μπυραρίες στους κτηνοτρόφους. Δεδομένου ότι το κριθάρι έχει 11% πρωτεΐνες, το προϊόν που θα περισσέψει, αφού θα ζυμωθούν 5 κιλά, δηλ. ανά 5 κιλά κριθής που ζυμώνεται, περισσεύει 1 κιλό υποπροϊόντος, το οποίο σε ξηρά μορφή είναι 55% πρωτεΐνες, 30% κυτταρίνη, και 12% υγρασία. Η θεωρητική αξία αυτού του προϊόντος πρέπει να είναι σήμερα της τάξεως των 50 δρχ. ανά κιλό, διότι δεν έχει καθόλου υδατάνθρακες μέσα, επειδή αυτοί έχουν ήδη υποστεί ζύμωση. Ο αριθμός του 55% των πρωτεϊνών θα του έδινε την θέση της πρώτης κατηγορίας στον κόσμο πρωτεϊνών για ζωοτροφές, όταν η σόγια έχει 44%, και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σαν τροφή του ανθρώπου, αν χρησιμοποιούνταν ανοξείδωτα σκεύη (*).

(*) Πρόκειται για διαπιστώσεις και παράλληλα προτάσεις του Σωτήρη Σοφιανόπουλου τις οποίες αγνόησε έπη δεκαετίες το ελληνικό κράτος. Τα κείμενα αυτά έχουν γραφεί τις δεκαετίες 1970-1980, η ισχύς τους όμως παραμένει έως σήμερα. Πολλά βέβαια έχουν αλλάξει προς την αρνητική πλευρά. Η Αθηναϊκή Ζυθοποιία (Amstel κλπ) έχει περάσει προ πολλού στον πολυεθνικό όμιλο της Heineken), η συμβολαιακή γεωργία που εφαρμόζουν οι μεγάλες εταιρείες καθιστά τους Έλληνες γεωργο-παραγωγούς υπαλλήλους στα χωράφια τους (μελετήστε επιπλέον εδώ), ενώ η Αγροτική Τράπεζα -με τις υποθήκες στον Θεσσαλικό κάμπο- έχει περάσει επίσης στον τραπεζικό όμιλο της Τράπεζας Πειραιώς που ελέγχεται από ξένα κεφάλαια (δείτε εδώ, εδώ, εδώ). Τα περιθώρια λοιπόν -με ευθύνη των κυβερνώντων των τελευταίων δεκαετιών αλλά και των μνημονιακών κυβερνήσεων που παρέδωσαν την εθνική μας κυριαρχία- για την άσκηση μιας εθνικής οικονομικής πολιτικής έχουν ελαχιστοποιηθεί αν όχι εξαλειφθεί.

Η πρόταση του Σ.Σοφιανόπουλου για την παραγωγή υψηλής πρωτεϊνικής αξίας ζωοτροφών είναι σημαντική (για την σπουδαιότητα της δες εδώ και εδώ). Ο Σ.Σ. δεν θεωρητικολογεί διότι κατά την δεκαετία του 1970 είχε δημιουργήσει στην ΧΡΩ.ΠΕΙ. και πρότυπο εργοστάσιο παραγωγής ζωοτροφών με ξένους επιστήμονες και παραγωγούς ζωοτροφών να το επισκέπτονται και να προσπαθούν να υιοθετήσουν την τεχνολογία-τεχνογνωσία που χρησιμοποιούσε. Η απάντηση του ''ελληνικού'' κράτους ήρθε λίγα μόλις χρόνια αργότερα με την κατάσχεση της από την Εθνική Τράπεζα και το οριστικό κλείσιμό της δια του επαίσχυντου Νόμου 1083/1980 των πανωτοκίων (βλέπε εδώ).
***
Η Οδύσσεια των ελληνικών ζυθοποιών πολεμούμενες αδυσώπητα από το ελληνικό κράτος και τις πολυεθνικές. 

Η ιστορία της ελληνικής μπύρας ''Βεργίνα'' σύντομα:

''Η Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης ιδρύθηκε το 1998. Γεννήθηκε όμως πολλά χρόνια πριν, από την αγάπη του εμπνευστή της για την Ελλάδα. Η ζύμωση για να δημιουργηθεί η μπύρα Βεργίνα και η ζυθοποιία ξεκίνησε στην ψυχή του Δημήτρη Πολιτόπουλου, που αποφάσισε να επενδύσει όλη του τη γνώση, την εμπειρία, τη δημιουργικότητα αλλά και την περιουσία στη χώρα του, στον τόπο του. Γιατί ως πολίτης του κόσμου ο ίδιος, δε δεχόταν μια χώρα σαν την Ελλάδα να μην έχει τη δική της ταυτότητα στην μπύρα.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90, η Ελλάδα δε διέθετε ούτε μία, 100%, γνήσια ελληνική μπύρα αλλά περιοριζόταν στην παραγωγή ξενόγλωσσων σημάτων από τους πολυεθνικούς-κολοσσούς του κλάδου. Η νέα τότε μπύρα «Βεργίνα», ήταν ένα προϊόν από μια ελληνική εταιρεία, από ελληνικές πρώτες ύλες, από ελληνικά χέρια! Και το καλύτερο από όλα; Είναι μια εξαιρετική μπύρα, αναγνωρισμένη μεταξύ των καλύτερων lager στον κόσμο!'' (εδώ)

Το ελληνικό κράτος όμως είναι εδώ, προκειμένου να ανακόψει την ταχέως εξελισσόμενη πορεία ανάπτυξης των ελληνικών μικρο-ζυθοποιών όπως της ''Μακεδονίας-Θράκης'' (μπύρα Βεργίνα) και της ''ΕΖΑ'' (Ελληνικής Ζυθοποιίας Αταλάντης) αλλά και άλλων μικρότερων όπως της Πειραϊκής Μικρο-ζυθοποιίας, της Χίου, της Κορινθιακής, της Septem (Ευβοίας), της Ζέος (Άργος) κι άλλων τουλάχιστον 20-25 μικρο-ζυθοποιών.
Τα χτυπήματα πολλά τόσο από το κράτος όσο και από τους κολοσσούς-πολυεθνικές που ελέγχουν το 85% της ελληνικής αγοράς μπύρας. Όσον αφορά τις τελευταίες πρόκειται για: την Αθηναϊκή Ζυθοποιία (Heineken, Amstel, ΑΛΦΑ κ.λπ.) που το 2014 έκανε πωλήσεις περί τα 300 εκατ. ευρώ και είναι μέλος του ολλανδικού πολυεθνικού κολοσσού Heineken και την ''Μύθος Ζυθοποιία'' (Μύθος, Carlsberg, Kaiser κ.λπ.) με τζίρο κοντά στα 80 εκατ. ευρώ το 2014 και μερίδιο 17% στην αγορά. Αυτή ανήκει στον έτερο διεθνή παίκτη της μπίρας, τη δανέζικη Carlsberg.

Τελευταίο χτύπημα; Η υψηλή φορολόγηση μόνον των ελληνικών μικρο-ζυθοποιών με νομοσχέδιο -όπως οι ίδιοι οι αγωνιστές Έλληνες ζυθοποιοί δηλώνουν: κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των συμφερόντων των πολυεθνικών-.

το συγκλονιστικό βίντεο με τις καταγγελίες και τον αγώνα του κ.Δ.Πολιτόπουλου στην επιτροπή της Βουλής στις 2.11.2015 πριν την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου-ταφόπλακα για τις μικρο-ζυθοποιίες 

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Η προσπάθεια με την ΚΥΔΕΠ που έλυνε τα βασικότερα προβλήματα των αγροτών και τελικά την ναυάγησαν. Οι συνεταιρισμοί στην πατρίδα μας μπορούν να δώσουν λύση στην αδυναμία και εκμετάλλευση των αγροτών και κτηνοτρόφων μας.

Στην παρούσα ανάρτηση μελετούμε τα όσα γράφει ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος στο έργο του ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδας και η πολιτική τους σημασία'' σχετικά με την ΚΥΔΕΠ, μια κρατική υπηρεσία διακίνησης προϊόντων που απετέλεσε -για μικρό χρονικό διάστημα- λύση στα προβλήματα των αγροτών ήτοι της συλλογής, αποθήκευσης και προώθησης στις αγορές των προϊόντων τους, χωρίς την μεσολάβηση μεσαζόντων- που τελικά έκλεισε. 

Έκλεισε λόγω της κακοδιαχείρησης των κυβερνώντων και των υψηλών επιτοκίων με τα οποία δανειζόταν (επιπλέον για το θέμα των πανωτοκίων που διέλυσε τις περισσότερες βιομηχανίες -και όχι μόνον- της πατρίδος μας, δείτε εδώ κι εδώ), πράγμα που θα μπορούσε να αποφύγει αν το κράτος της παρείχε ετησίως τα κονδύλια που απαιτούντο. Η ΚΥΔΕΠ χρεοκόπησε και μόνοι χαμένοι υπήρξαν οι αγρότες, οι καταναλωτές και η πατρίδα μας, που έχασε κάτι καλό που πήγε να γίνει αλλά -όπως στις περισσότερες περιπτώσεις- το κράτος (και οι κυβερνώντες) λειτούργησαν εις βάρος των συμφερόντων των Ελλήνων αγροτών και κτηνοτρόφων (και όχι μόνον, δείτε εδώ, εδώ εδώ κι εδώ). Κι αυτά χωρίς ποτέ να δώσει κάποιος λόγος και γι' αυτή την καταστροφή.  

Ιδιαίτερης αξίας χρήζουν οι παρατηρήσεις που κάνει ο Σ.Σ. σχετικά και με την συγκέντρωση κριθαριού που θα έπρεπε να κάνει η ΚΥΔΕΠ αλλά και την επέκταση των δραστηριοτήτων της σε όλες τις γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες καθετοποιημένα. Στην περίπτωση αυτή ο αγρότης ή ο κτηνοτρόφος δεν θα αγωνιούσαν ούτε θα εκβιάζονταν -όπως γίνεται σήμερα- από τους μεσάζοντες για να πουλήσουν τα προϊόντα τους. Αντίθετα η δυνατότητα αγοράς τους και προώθησής τους από έναν φορέα όπως η ΚΥΔΕΠ θα τους αφαιρούσε μέριμνα και απώλεια χρόνου ώστε να αφοσιωθούν στην ανάπτυξη της παραγωγής τους προς όφελος της πατρίδας και του κοινωνικού συνόλου. Πράγμα βέβαια που δεν έγινε. 
Σήμερα η αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή είναι περιορισμένη, αυτάρκεια προϊόντων σαν χώρα δεν έχουμε (εδώ) ενώ οι μεσάζοντες και οι πολυεθνικές ελέγχουν τις αγορές και μπορούν έτσι να εκμεταλλεύονται τον κόπο των αγροτών, που πασκίζουν πολλές φορές μόνον για να βγάλουν το κόστος και ένα κομμάτι ψωμί. 

Επιπλέον ο Σ.Σ. κάνει αναφορά στην παραγωγή του ουίσκι και της μπύρας από το κριθάρι, χωρίς εμείς να δίνουμε κάποια επιπλέον έκταση, στην παρούσα τουλάχιστον φάση. Οι υπογραμμίσεις παρακάτω ανήκουν σ' εμάς. Γράφει, λοιπόν, ο Σ.Σ.:

Βύνη ή υποπροϊόν κριθής

Στην Ελλάδα υπήρχε μία μ
εγάλη κρατική επιχείρηση που λεγόταν ΚΥΔΕΠ (Κυβερνητική Υπηρεσία Διακινήσεως Εγχωρίων Προϊόντων). (1) Αυτή σήμερα δεν υπάρχει και πάρα πολλοί άνθρωποι συνεργαζόμενοι με την ΚΥΔΕΠ έχασαν τα χρήματα τους και έμειναν άνεργοι. Όταν κάποιος ταξιδεύει από την Αθήνα προς τη Λάρισα, στο ύψος του Βελεστίνου θα δεί κάτι τεράστια σιλό και ατέλειωτες εγκαταστάσεις με μία μεγάλη πινακίδα ΚΥΔΕΠ, τα οποία δεν λειτουργούν σήμερα. Η ΚΥΔΕΠ συγκέντρωνε το σιτάρι των παραγωγών, διότι τα σιλό των εγκαταστάσεως της ΚΥΔΕΠ (2) βασικώς αποθήκευαν σιτάρι, αλλά δεν συνεκέντρωνε το κριθάρι. Γιατί άραγε, αφού το κριθάρι είναι πολύ πιο ωφέλιμο βιομηχανικό είδος από ό,τι το σιτάρι; (για φύτρο σιταριού δες εδώ) Διότι ενώ και τα δύο μπορούν να δώσουν αρτοσκευάσματα (και όλοι γνωρίζουν τα κριθαρένια παξιμάδια Κρήτης ή το ψωμί από καλαμπόκι που τρώγαμε επί Κατοχής) ο άνθρωπος κατέληξε να τρώει ψωμί από σιτάρι και κριθάρι και όχι από καλαμπόκι λόγω της διαφοράς των πρωτεϊνών.


Επίσης από το κριθάρι παράγεται το πασίγνωστο Whiskey και η μπύρα. Για την παραγωγή τους απαιτούνται μάλιστα τεράστιες ποσότητες κριθής, η οποία υφίσταται ζύμωση. Οι μύκητες τρώνε το μονοσάκχαρο από το άμυλο της κριθής και παράγουν οινόπνευμα, αλλά δεν μπορούν να καταναλώσουν την κυτταρίνη και την πρωτεΐνη της κριθής (βύνη). Αν υπολογίσουμε ότι το κριθάρι είναι περίπου 65-70% σε άμυλο, όπως είναι περίπου και το σιτάρι και το καλαμπόκι 11 για αυτό έχουν περίπου την ίδια βιολογική αξία, 11% είναι οι πρωτεΐνες, γύρω στο 12-15% είναι η υγρασία και το υπόλοιπο είναι κυτταρίνη, η οποία είναι και αυτή υδατάνθραξ αλλά χαμηλοτέρας βιολογικής αξίας γιατί είναι 1 μέρος άμυλο, 8 μέρη κυτταρίνης, που παίζει όμως μεγάλο ρόλο στην μεγάλη κοιλία των μηρυκαστικών και από την μικροβιακή χλωρίδα των μηρυκαστικών της μεγάλης κοιλίας γίνεται η πέψη του ζώου. (σχετικό θέμα με τις δυνατότητες της Ελλάδας δείτε εδώ κι εδώ)

Οι μικροοργανισμοί λοιπόν της μεγάλης κοιλίας, όταν το μηρυκαστικό αναμασά την τροφή του, παίρνει το οξυγόνο της ατμόσφαιρας, διασπά την κυτταρίνη, πολλαπλασιάζεται και έτσι το ζώο πέπτει αυτό το μείγμα, που έχει πιο πολλές πρωτεΐνες λόγω της μικροβιακής χλωρίδος από ό,τι η αρχική του τροφή. Είναι δηλαδή το μηρυκαστικό ένα σαρκοβόρο, αλλά άλλης μορφής και διαδικασίας. Αν το μηρυκαστικό φάει απευθείας την πρωτεΐνη, η πρωτεΐνη αυτή η ζωική, λόγω του αναμηρυκασμού θα παραγάγει αμμωνία, και το ζώο θα πεθάνει.
οι εγκαταστάσεις της ΚΥΔΕΠ στην Λάρισα 

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Ο ορυκτός πλούτος της Β.Αν. Χαλκιδικής φυγαδεύεται στο εξωτερικό. Στα 13,6 δις ευρώ τα κέρδη της Eldorado Gold σύμφωνα με μελέτη-έκθεση του ''Π.Μ.Δ.'' Στα 2,6 δις $ η αξία του συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη-σιδηροπυρίτη στο μεταλλείο ''Ολυμπιάδας'' στα 1,2 δις $ το συμπύκνωμα μολύβδου. Πως η Eldorado Gold πούλησε άμεσα το στόκ του χρυσοφόρου πυρίτη της Ολυμπιάδας. Μέρος Δ'

Ο ορυκτός πλούτος της ΒορειόΑνατολικής Χαλκιδικής φυγαδεύεται στο εξωτερικό. Στα 13,6 δις ευρώ τα κέρδη της Eldorado Gold σύμφωνα με μελέτη-έκθεση του ''Π.Μ.Δ.'' Το παλαιό τέλμα Ολυμπιάδας, που είναι ένα πραγματικό ''χρυσορυχείο'' αφού περιέχει συνολικά 226.000 ουγγιές χρυσού και 1.427.000 ουγγιές αργύρου εξάγεται -μέσω του λιμένα Θεσσαλονίκης- προς τις μεταλλουργίες της Κίνας για την απόληψη των πολύτιμων μετάλλων. Εκεί δεν μπορεί να γίνει ούτε καν η φορολόγησή του απο το ελληνικό κράτος. Στα 273,5 εκατ.δολλάρια η αξία του χρυσού και στα 24,5 εκατ.δολλάρια η αξία του αργύρου. 
Στα 2,6 δις δολλάρια (χωρίς τα κόστη εξόρυξης) η αξία του συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη-σιδηροπυρίτη στο μεταλλείο ''Ολυμπιάδας'', στα 1,2 δις δολλάρια το συμπύκνωμα μολύβδου και στα 700 εκατ. δολλάρια το συμπύκνωμα ψευδαργύρου.  
Πως η ''Ελληνικός Χρυσός''/Eldorado Gold πούλησε άμεσα το στόκ του χρυσοφόρου πυρίτη της ''Ολυμπιάδας'' που της ''παρέδωσαν'' οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Η φορολόγηση της Eldorado Gold γίνεται στις νήσους Κεϊμάν και Μπαρμπέϊντος -μέσω Ολλανδίας- με ένα πλέγμα 43 θυγατρικών εταιρειών που έχει.
 
Στην αμέσως προηγούμενή μας ανάρτηση ασχοληθήκαμε με τον ορυκτό πλούτο στην Χαλκιδική και τα μεταλλεία Σκουριών, Ολυμπιάδας και Στρατωνίου (βλέπε εδώ) των οποίων οι μνημονιακές κυβερνήσεις πούλησαν τα εξορυκτικά δικαιώματα στην καναδική πολυεθνική Eldorado Gold, η οποία κατέχει την ''Ελληνικός Χρυσός''. 
Για το πως έγινε -η εξωφρενική και χωρίς λογική- παράδοση 317.000 στρεμμάτων σε μια πολυεθνική δείτε σύντομο ιστορικό στη σημείωση 1 εδώ. Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεώρησε την μεταβίβαση παράνομη και πολύ κάτω απο την αγοραία αξία. Εν τω μεταξύ, το εξευτελιστικό τίμημα των 11.000.000 ευρώ για την πώληση των εξορυκτικών δικαιωμάτων πήγε απο την ''Ελληνικός Χρυσός'' όχι στο δημόσιο αλλά στην προηγούμενη ιδοκτήτρια την TVX. (εδώ).

Και όλα αυτά για μια απο τις σημαντικότερες σε μεταλλεύματα περιοχές του πλανήτη, αυτή της ΒορειόΑνατολικής Χαλκιδικής (παγκοσμίως γνωστής απο την αρχαιότητα εδώ). 

Πρόκειται για κοιτάσματα εκατοντάδων εκατομμυρίων τόνων που περιέχουν ενδεικτικά: α.τέλματα Ολυμπιάδας: 339.810  τόνοι συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη-σιδηροπυρίτη με περιεκτικότητα σε χρυσό και άργυρο β. κοίτασμα Σκουριών 362.127.000 τόνοι μεταλλεύματος με βαρυτομετρικό χρυσό και συμπύκνωμα χρυσού-χαλκού (7.131.400 τόνοι) γ. κοίτασμα Ολυμπιάδας με 16.509.000 τόνους μετάλλευμα με συμπύκνωμα αρσενοπυρίτη-σιδηροπυρίτη 2.488.609 τόνων, συμπύκνωμα μολύβδου 538.035 τόνων και συμπύκνωμα ψευδαργύρου 807.102 τόνων και δ. κοίτασμα ''Μαύρων Πετρών'' (ήδη εξορυγμένα 4.000.000 τόνοι μεταλλεύματος) και απομένουν 1.340.000 τόνοι, με συμπύκνωμα μολύβδου 325.132 τόνοι και συμπύκνωμα ψευδαργύρου 720.562 τόνοι. Βλέπετε αναλυτικά στο 7ο κεφάλαιο εδώ

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε να παρουσιάζουμε την τραγωδία της απώλειας του ορυκτού μας πλούτου χωρίς κανένα ή με ελάχιστο όφελος για το δημόσιο συμφέρον. Είναι πραγματικά μια τραγωδία που και οι αγωνιζόμενοι πολίτες απο πολλά χωριά της περιοχής και το ''Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων'' χαρακτηρίζουν καταλήστευση δημόσιου πλούτου με την εταιρεία Eldorado Gold να έχει καθαρό κέρδος -αν ολοκληρώσει τα σχέδια της- άνω των 13,6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Προσέξτε καθαρά κέρδη όχι μεικτά έσοδα! Και με την φορολόγηση στα πολύτιμα μεταλλεύματα χρυσού, άργυρου κλπ να είναι αδύνατη διότι εξάγονται ως μετάλλευμα στις μεταλλουργίες της Κίνας κι εκεί δεν είναι κανένας εκπρόσωπος του δημοσίου για να φορολογήσει τις εκατοντάδες χιλιάδες ουγγιές χρυσού και αργύρου που παράγονται. Κι αν σκεφτεί κανείς ότι τουλάχιστον η εταιρεία φορολογείται απο το Ελληνικό κράτος για τις εργασίες της εδώ, κάνει λάθος. Η φορολόγηση της Eldorado Gold γίνεται στις νήσους Κεϊμάν και Μπαρμπέϊντος -μέσω Ολλανδίας- με ένα πλέγμα 43 θυγατρικών εταιρειών που έχει. Δείτε αναλυτικά πως γίνεται αυτό και δεν φορολογείται στην Ελλάδα απο πορίσματα έρευνας Ολλανδικής ΜΚΟ που ασχολήθηκε διεξοδικά με την συγκεκριμένη εταιρεία εδώ αλλά και εδώ
                                                                                 ***
Ας δούμε παρακάτω τι τελικά απομένει ως δημόσιο όφελος απο την πώληση των εξορυκτικών δικαιωμάτων των 317.000 στρεμμάτων της Χαλκιδικής στην Eldorado Gold.(δείτε εδώ) Είναι τα πράγματα όπως τα παρουσιάζει η εταιρεία και υποστηρίζουν ενίοτε και οι κυβερνήσεις (με τις κρατικές υπηρεσίες);

Α. ''Δημόσιο όφελος'' τι απομένει;

εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος σχετίζεται αποκλειστικά με την εγχώρια μεταλλουργική επεξεργασία των συμπυκνωμάτων που θα παράγει προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας (ήτοι καθαρά μέταλλα: χρυσό, αργυρό, χαλκό) αυξάνοντας την αξία των εξαγωγών και συνεισφέροντας ουσιαστικά στο ταμείο του κράτους. Αυτός είναι ο στόχος της σύμβασης και ο λόγος που η πολιτεία προώθησε την υλοποίηση του Επενδυτικού Σχεδίου της Ελληνικός Χρυσός, παρά τις αδιαμφισβήτητες περιβαλλοντικές του επιπτώσεις.

Θα περίμενε κανείς ότι το Δημόσιο θα επεδίωκε τη μεγαλύτερη δυνατή αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Χαλκιδικής και ότι η Ελληνικός Χρυσός θα είχε σχεδιάσει μια ''επένδυση'' που θα επεξεργαζόταν μεταλλουργικά το μεγαλύτερο μέρος, αν όχι το σύνολο των μεταλλευτικών αποθεμάτων της περιοχής. Ένα τέτοιο επενδυτικό σχέδιο που θα εκμεταλλευόταν τον μεγαλύτερο ορυκτό πλούτο της χώρας, αφήνοντας ουσιαστικά έσοδα στα δημόσια ταμεία, θα ήταν ίσως δικαιολογημένη η Διοίκηση να το προωθήσει.

Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Ήδη με την υπογραφή της Σύμβασης Μεταβίβασης ένα κομμάτι του ορυκτού πλούτου της Χαλκιδικής, το στόκ χρυσοφόρου συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη της Ολυμπιάδας, κυριολεκτικά χαρίστηκε στους επενδυτές. (2) Το Επενδυτικό σχέδιο, όπως εξειδικεύτηκε με τη μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), επέτρεψε την εξαγωγή κι άλλων πολύτιμων συμπυκνωμάτων. Επιπλέον, η ΜΠΕ που υποτίθεται ότι θα υλοποιούσε το στόχο της σύμβασης, τη μεταλλουργία, βασίστηκε σε μια μέθοδο απάτη και η έγκρισή της με την ΚΥΑ 201745/2011 εξασφάλισε ότι η μεταλλουργία δεν πρόκειται ποτέ να κατασκευαστεί. Ακόμα και αν μπορούσε να γίνει αυτή η μεταλλουργία, ο σχεδισμός της εταιρείας ήταν να επεξεργαστεί μεταλλουργικά μόνο ένα πολύ μικρό μέρος των συμπυκνωμάτων της περιοχής. Τέλος, μια πρόσφατη τροποποίηση του Μεταλλευτικού Κώδικα κατήργησε την ασφαλιστική δικλείδα που απαγόρευε την πώληση συμπυκνωμάτων εαν υπήρχε πρόγραμμα κατασκευής μονάδας μεταλλουργίας.

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Το επενδυτικό σχέδιο της Eldorado Gold δεν έχει εγκριθεί απο το Υπεκα.Η μεταλλουργία δεν έγινε και τεράστιες ποσότητες του χρυσοφόρου συμπυκνώματος της Ολυμπιάδας εξάγονται χωρίς επεξεργασία σε μεταλλουργίες του εξωτερικού. 2.410.000 τόνοι για παραγωγή χρυσοφόρου συμπυκνώματος έχει μόνον το μεταλλείο Ολυμπιάδας.Μόνον το όρυγμα των Σκουριών διαθέτει σύμφωνα με τον κ.Απ.Παπαγεωργίου 1 δις 100 εκατ. τόνους χαλκοπυρίτη με μικρή ποσότητα χρυσού ενώ η Eldorado δηλώνει 362 εκατ.τόνους. Μέρος Γ'

Η μεταλλουργική μέθοδος που θεσμοθετήθηκε με την ΚΥΑ 201745/2011 αποδεικνύεται απάτη. Τα μέλη του ''Π.Μ.Δ.'' κατέγραψαν με κάμερες τις οικοδομικές, περιβαλλοντικές και διαδικαστικές παραβάσεις της εταιρείας.

Επανερχόμαστε στο πολύ σημαντικό θέμα του ορυκτού πλούτου της πατρίδος μας και στην καταλήστευση αυτού αλλά και την τεράστια καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος που λαμβάνει χώρα σε ολόκληρη την ΒορειοΑνατολική Χαλκιδική απο την εταιρεία Eldorado Gold/Ελληνικός Χρυσός. 

Στην πρώτη μας ανάρτηση με το θέμα αυτό εδώ, είχαμε μελετήσει ό,τι η ίδρυση/κατασκευή μεταλλουργίας χρυσού που τέθηκε ως στόχος από την σύμβαση παραχώρησης προκειμένου το Ελληνικό κράτος να ελέγχει τα παραγώμενα μέταλλα και να τα φορολογεί δεν κατασκευάστηκε παρά τις διαβεβαιώσεις της εταιρείας. Τα στόκ των  συμπυκνωμάτων με τα πολύτιμα μέταλλα μεταφέρονται σε μεταλλουργίες της Κίνας, κι επομένως το ελληνικό δημόσιο ούτε να ελέγξει τι παράγεται μπορεί, ούτε να φορολογήσει. Η απώλεια φορολογητέας ύλης για το Δημόσιο ανέρχεται σε 13,68 δις ευρώ (μόνον απο κάποια κοιτάσματα-και όχι το σύνολό τους). Το ΣτΕ δεν έλαβε υπόψη τις αιτιάσεις των κατοίκων.

Στην δεύτερη ανάρτησή μας εδώ  παρουσιάσαμε την τεχνική έκθεση για την ίδρυση μεταλλουργίας της Eldorado Gold/Ελληνικός Χρυσός στην οποία ισχυριζόταν ότι θα ανακτήσει χρυσό απο συμπύκνωμα αρσενοπυρίτη με 12% αρσενικό με πυρομεταλλουργία (flash smelting) όταν το όριο δεν πρέπει να ξεπερνάει το 0,2%. H Eldorado παραποίησε τα επιστημονικά δεδομένα της Outotec για να πετύχει την έγκριση του επενδυτικού σχεδίου, η σχετική Περιβαλλοντική Μελέτη κυκλοφορήθηκε απο την Eldorado μόνον στα Ελληνικά ώστε το μέλλον της μεταλλουργίας...κατά την Eldorado, να μείνει κρυφό... ενώ ψευδείς είναι και οι αναφορές της εταιρείας ότι στο Pirdop της Βουλγαρίας λειτουργεί αντίστοιχη μονάδα.

Ενώ, σε άλλη μας ανάρτηση εδώ, παρουσιάσαμε τις καταστροφές που έχουν γίνει σε αρχαιολογικούς χώρους απο την προηγούμενη εταιρεία TVX, η οποία καταδικάστηκε δυο φορές μάλιστα απο την ελληνική δικαιοσύνη χωρίς προφανώς περαιτέρω συνέπειες αλλά και τις παλινωδίες και τα ''περίεργα'' συμπεράσματα κάποιων Εφορειών Αρχαιοτήτων και του Κ.Α.Σ., όσον αφορά την ύπαρξη αρχαιοτήτων στους χώρους που σήμερα δραστηριοποιείται η Eldorado Gold.  

Μεγάλο αγώνα εναντίον της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος στην Β.Αν.Χαλκιδική διεξάγουν οι κάτοικοι των χωριών Μεγάλης Παναγίας, Στρατωνίου, Ολυμπιάδος, Ιερισσού και άλλων. Κάτοικοι αυτών αποτελούν και μέλη του ''Παρατηρητηρίου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων''. Πρόκειται για σωματείο με έτος ίδρυσης 2006 και σκοπούς την προστασία του περιβάλλοντος και των πολιτών απο τις αρνητικές επιπτώσεις της μεταλλευτικής εκμετάλλευσης και τη διαφύλαξη του εθνικού πλούτου. Το έργο που κάνει το εν λόγω σωματείο -απ' όπου αντλούμε και μεγάλο μέρος του υλικού για την μελέτη μας- είναι σπουδαίο. Εδώ μπορείτε να δείτε την βιβλιοθήκη του ''Παρατητηρίου'' με έγγραφα, μελέτες-απόψεις, νόμους-αποφάσεις, αναφορές-καταγγελίες, χάρτες και πολυμέσα. 



Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος: ''...τα μέτρα που συναρτώνται με τα δάνεια του Δ.Ν.Τ. παραβίασαν το Ελληνικό Σύνταγμα, το εθιμικό δίκαιο και τους διεθνείς κανόνες...οι όροι του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Κ.Τ. υπαγόρευσαν πολιτικές παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων...η Ε.Κ.Τ. ενήργησε με κακή πίστη αγοράζοντας φθηνά ομόλογα στην δευτερογενή αγορά και απαιτώντας πλήρως την ονομαστική τους αξία απο την Ελλάδα...'' Στ' Μέρος

Σε προηγούμενες αναρτήσεις μας παρουσιάσαμε -σταδιακά, ανα κεφάλαιο- την Έκθεση της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος (εδώ) Η Έκθεση αυτή ''εξαφανίστηκε'' απο τις κυβερνήσεις των μνημονίων διότι αποτελούσε έλεγχο-καταπέλτη για τα πεπραγμένα τους. Κι αυτό διότι μια διεθνής ομάδα επιστημόνων απέδειξε ότι:

-το χρέος πριν απο την τρόϊκα δεν οφειλόταν στους λόγους που παρουσίαζε η τρόϊκα εσωτερικού και εξωτερικού: "...η διόγκωση του χρέους κατά κύριο λόγο οφειλόταν στην αποπληρωμή εξαιρετικά υψηλών επιτοκίων δανεισμού και όχι στις δήθεν υπέρμετρες δημόσιες δαπάνες..." εδώ
-πως: "...ο πραγματικός στόχος της πρώτης δανειακής σύμβαση των 110 δις (κυβέρνηση Γ.Παπανδρέου) ήταν να προσφέρει ασφαλή έξοδο κινδύνου στους ιδιώτες ομολογιούχους, δηλαδή τις Γαλλικές -60 δις- και Γερμανικές -30 δις ευρώ- τράπεζες..." εδώ
-ότι: ''...κάποιες απο τις πιστώτριες χώρες αποκόμισαν κέρδος απο τα δάνεια. Δανείζονταν με χαμηλότερο επιτόκιο απο εκείνο με το οποίο δάνειζαν την Ελλάδα... τα δάνεια παρουσιάσθηκε ότι θα χρησιμοποιούνταν σε μισθούς και συντάξεις ενώ χρησιμοποιήθηκαν για την αποπληρωμή του χρέους...'' εδώ 
-και επίσης ότι: ''...η Ε.Κ.Τ. αγόρασε ελληνικά ομόλογα σε χαμηλή τιμή στη δευτερογενή αγορά, αλλά ζήτησε η Ελλάδα να καταβάλλει το πλήρες ποσό. Η Ε.Κ.Τ. αρνήθηκε τη συμμετοχή της στην αναδιάρθρωση του χρέους...το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επισημαίνει ότι οι ''διασώσεις'' προφύλαξαν τον τραπεζικό κλάδο απο απώλειες μεταφέροντας ποσά δημοσίου χρέους απο τους ισολογισμούς του ιδιωτικού τομέα σε εκείνους του δημοσίου...''εδώ  
-ότι: "...οι συμφωνίες (συμβάσεις δανειακής διευκόλυνσης) για το χρέος προσέφεραν τα εργαλεία για να γεννηθεί ένα δυσθεώρητο νέο χρέος προς τους διμερείς δανειστές και το ΕΤΧΣ...επέτρεψαν να μεταφερθεί ο κύριος όγκος των νέων δανείων στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, επιταχύνοντας συνάμα τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, καθώς και την δυνατότητα μετατροπής δημόσιων περιουσιακών στοιχείων σε μέσα πληρωμής χρεών...'' εδώ
-και ότι: ''...η μη βιωσιμότητα των προγραμμάτων διάσωσης ήταν προβλέψιμη, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ η Ελλάδα διαθέτει υψηλότατη προσαρμοστικότητα στις διαρθρωτικές αλλαγές αντίθετα με τα όσα ισχυρίζεται η Τρόϊκα, μέλη του εκτελεστικού συμβουλίου του Δ.Ν.Τ. διαμαρτυρήθηκαν για τις υπερβολικά αισιόδοξες οικονομικές προβλέψεις των προγραμμάτων ''διάσωσης''...τα τελευταία οδήγησαν σε μείωση του ΑΕΠ πάνω απο 22%, μείωση των ακαθάριστων επενδύσεων πάγιου κεφαλαίου κατά 65% και εργατικού κόστους κατά 24%, τα παρόντα σενάρια των Δ.Ν.Τ. και Ευρωπαϊκής Επιτροπής βασίζονται σε μη ρεαλιστικές παραδοχές...'' εδώ
                                                                           ***

Η Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος είχε ως Πρόεδρο της, την πρ.Πρόεδρο της Βουλής κα Ζ.Κωνσταντοπούλου και μέλη της επιφανείς καθηγητές οικονομολόγους, διεθνολόγους, πολιτικούς επιστήμονες όπως: τον κ. Eric Toussaint (καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης και της Γαλλίας), τον κ. Cephas Lumina (καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και ανεξάρτητος εισηγητής της ύπατης Αρμοστείας του Ο.Η.Ε. για τα ανθρώπινα δικαιώματα), τον κ. Olivier De Schutter (καθηγητής του Πανεπιστημίου της Λουβαίνης) κ.α. Η Επιτροπή Αλήθειας και η προκαταρκτική Έκθεσή της για το Δημόσιο Χρέος και τα Μνημόνια 1 και 2 φαίνεται θορύβησαν την Τρόϊκα (εξωτερικού) και τρόϊκα εσωτερικού και έτσι ο Ν.Βούτσης, νυν Πρόεδρος της Βουλής έπαυσε τις εργασίες της την 12.11.2015. 
τα θεσμικά όργανα της διεθνούς ''ελίτ'' που έπληξαν απάνθρωπα την Ελλάδα

Η Έκθεση της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος καθώς και η ολιγοσέλιδη έκθεσή της για τον αθέμιτο, παράνομο και επονείδιστο χαρακτήρα του Μνημονίου και της δανειακής Σύμβαση του 2015 υπήρξε σπουδαία. Με επιστημονική επάρκεια και με την δυνατότητα να διαβαστεί απο έναν μέσο αναγνώστη -οι δυο Εκθέσεις- αποκαλύπτουν το παράνομο, το αθέμιτο, το επονείδιστο του χρέους και πως αυτό προέκυψε. Αλήθειες που οι μνημονιακές κυβερνήσεις και η τρόϊκα εσωτερικού δεν μπόρεσαν ποτέ να υπονομεύσουν, διότι η αλήθεια μένει και φωτίζει. Το site της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος δείτε εδώ ενώ ενημέρωση για πρόσφατη δημόσια βράβευση της κ.Ζ.Κωνσταντοπούλου στη Βραζιλία για την πρωτοβουλία της να συστήσει την Επιτροπή Αλήθειας δείτε εδώ.

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Χριστός ετέχθη, απανταχού της γης Έλληνες αδελφοί! Καλό και Άγιο Δωδεκαήμερο! Καλό Αγώνα σε όλους τους Έλληνες με Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα.

Η ομάδα του http://hellas-economy.blogspot.gr/ εύχεται σε όλους Έλληνες όπου γης -σε όλη τη Ρωμηοσύνη- που τους διακρίνει ο πόνος για τον συνάνθρωπο και την μεγάλη μας οικογένεια που είναι η Πατρίδα μας, Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα, με το καλό η ανατολή του νέου έτους 2017, καλό και Άγιον Δωδεκαήμερο. 

Καλόν αγώνα σε όλους τους Έλληνες με Πίστη, Αγάπη και Ελπίδα.

Χρόνια πολλά Έλληνες αδελφοί όπου Γης. 


ιερά εικόνα της Γεννήσεως του Κυρίου


Ωδή α'
Χριστός γεννάται, δοξάσατε, 
Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε,
Χριστός επί γης υψώθητε,
Άσατε τω Κυρίω πάσα η γη, 
και εν ευφροσύνη, ανυμνήσατε λαοί, ότι δεδόξασται.

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Η Ελλάδα πρέπει ν' αποχτήσει την τεχνογνωσία αλίευσης του υαλόχελου. Οι λιμνοθάλασσες της πατρίδας μας και η θερμοκρασία τους (27-28 βαθμούς) αποτελούν μοναδικό στρατηγικό πλεονέκτημα για την εκτροφή και ανάπτυξή του. Έλλειψη άνω των 50.000 τόνων χελιών ετησίως στην Ε.Ε. που έχουμε τις προϋποθέσεις να καλύψουμε. (Β' μέρος)

Στην προηγούμενη, σχετική μας ανάρτηση, παρουσιάσαμε το -εν πολλοίς- άγνωστο ζώο ήτοι το χέλι, το μοναδικό ζώο όπως σημειώνει και ο Σ.Σοφιανόπουλος που ο άνθρωπος δεν μπόρεσε ν' αναπαράγει εκτός της φυσικής του αναπαργωγής. 

Στην παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε τη μελέτη μας εστιάζοντας αυτή τη φορά στο τι έχει κάνει η Ελλάδα προκειμένου ν' αξιοποιήσει τις λιμνοθάλασσες για την ανάπτυξη και εκτροφή αυτού του ζώου και το τι θα πρέπει να κάνει. 

Προκειμένου να συνεχίσουμε την μελέτη μας θα αξιοποιήσουμε το πόνημα του πρ. φαρμακοβιομήχανου, χημικού και ερευνητή Σωτήρη Σοφιανόπουλου:  ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδας και η πολιτική τους σημασία''. Παραθέτουμε αρχικά το αντίστοιχο τμήμα απο την μελέτη του (σε συνέχεια του τμήματος που παρουσιάσαμε στην πρώτη μας ανάρτηση) και παρεμβαίνουμε με σημειώσεις δικές μας και σχόλια. (Στην περίπτωση που έχουμε αντλήσει υλικό απο ηλεκτρονική πηγή θα υπάρχει αντίστοιχος σύνδεσμος). Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας προκειμένου να εστιάσουμε σε κάποια συγκεκριμένα σημεία την προσοχή του αναγνώστη.   

Συνεχίζει λοιπόν, ο Σ.Σοφιανόπουλος σχετικά με το χέλι, την εκτροφή και ανάπτυξή του: 
άποψη λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου

 Εκτροφή χελιών

''...Η Ελλάδα δυστυχώς είναι απ' αυτές τις λίγες χώρες του κόσμου που δεν ξέρει να αλιεύει τα υαλόχελα. Σήμερα η Ε.Ε. (1) όπου το χέλι είναι ένα πανάκριβο προϊόν, έχει έλλειψη περίπου 50.000 τόνους ετησίως. Όταν πριν από πολλά χρόνια οι Ιταλοί προσφέρθηκαν να μας μάθουν πώς να αλιεύουμε το υαλόχελο και θα μας έδιναν και τα μηχανήματα με αντάλλαγμα την μισή παραγωγή μιας χρονιάς, τους είπαμε όχι. Αυτό αποτελεί άλλη μία απόδειξη εγκληματικής αδράνειας και όχι προδοσίας του Υπουργείου Γεωργίας, για την οποία θα έπρεπε να ντρεπόμαστε. Έκτοτε ουδέν έγινε για το θέμα αυτό και η πατρίδα μας, που θα μπορούσε να έχει μεγάλη παραγωγή χελιών, λόγω του ότι δεν έχει την τεχνογνωσία, δεν μπορεί. Οι λίγες επιχειρήσεις που υπάρχουν για παραγωγή χελιού εισάγουν βασικώς τα χέλια από την Γαλλία και την Ιταλία. Το χέλι είναι ένας περίεργος ζωντανός οργανισμός και εναλλάσσει τον εαυτό του 7 φορές μέχρι να αρχίσει να μεγαλώνει για να φθάσει σε εμπορεύσιμο είδος, που σύμφωνα με τον νόμο πρέπει να είναι από 200 γραμμ. και άνω. Οι λιμνοθάλασσες πρωτίστως της Δυτικής Ελλάδος βρίθουν χελιών (Μεσολόγγι, Αγουλινίτσα, Αιτωλικό) (2), αλλά υπάρχουν και πάρα πολλά χέλια στην Αν. Μακεδονία και Θράκη (λιμνοθάλασσα Πόρτο Λάγο) όπου ψαρεύονται τα χέλια ζωντανά σε τιμές ανω των 3.000 δρχ. το κιλό και καταλήγουν στις αγορές της Κεντρικής Ευρώπης, ιδίως της Δανίας. (*)

Ασχολήθηκα πάρα πολύ με τα χέλια και βρήκα και την μέθοδο για να ταΐζονται εύκολα.(**) Επειδή είναι ένας οργανισμός που βασικώς τρέφεται με ουσίες του νερού, πρέπει το κράμα της τροφής τους να εμπεριέχει οπωσδήποτε και κάποιο ψαρικό, για να του δίνει την οσμή. Επειδή όμως, όπως είπαμε, η Ελλάδα προδίδεται, δεν έχει δοθεί έμφαση στο χέλι, το οποία παραμένει μία καταπληκτική τροφή για την υπόλοιπη Ευρώπη— πλην της Ελλάδος. Το καπνιστό χέλι στην Κεντρική Ευρώπη ξεπερνάει τις 15.000 δρχ. το κιλό, εάν βρεθεί. Στις τοποθεσίες παραγωγής του (Μεσολόγγι, κλπ) είναι κάπως γνωστό το χέλι. Μόνο όταν η Ελλάδα μάθει πώς ψαρεύουν το υαλόχελο, θα μπορέσει να έχει δική της μεγάλη παραγωγή χελιών. Όλα τα βιβλία που κυκλοφορούν περιέχουν γενικότητες περί του χελιού χωρίς να δίνουν συγκεκριμένα στοιχεία για το πώς κάποιος μπορεί να πιάσει υαλόχελο, γι αυτό και δεν υπάρχει στην αγορά. Πρέπει να ξέρουμε ότι το χέλι ζει σε οποιαδήποτε θερμοκρασία, αλλά η θερμοκρασία όπου μπορεί να αναπτυχθεί είναι από 14-15 βαθμούς και άνω, αλλά η ιδανική θερμοκρασία για να μεγαλώσει πολύ είναι 27-28 βαθμούς. Αυτή είναι μία πολύ υψηλή θερμοκρασία που υπό φυσιολογικές συνθήκες μόνο στην Ελλάδα απαντάται και γι αυτό υπάρχει τόσο μεγάλη έλλειψη χελιού στην υπόλοιπη Ευρώπη. (3) Στους 15-20 βαθμούς που μπορεί το χέλι να αρχίσει να τρώει είναι πολύ αργή η διαδικασία ανάπτυξης του. Πρέπει το ελληνικό κράτος πάση θυσία να μάθει πώς πιάνεται το υαλόχελο, διότι αυτό θα έδινε μεγάλη ώθηση για τη δημιουργία οργανωμένων χελοτροφικών μονάδων (4).''

(*) Υπενθυμίζουμε ότι οι σημειώσεις του Σ.Σοφιανόπουλου είναι παλαιότερες, ακόμη και απο την έκδοση του ανωτέρω πονήματός του, γι' αυτό και υπάρχει η αναφορά σε δρχ. Το πόνημα του Σ.Σ. κυκλοφορήθηκε το 2003.