Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Η κατασκευή των πρώτων Ελληνικών φορητών Όπλων και τηλεκατευθυνόμενων Βαλλιστικών Πυραύλων από την ΧΡΩ.ΠΕΙ. Η θωράκιση της χώρας αξιοποιώντας την εγχώρια πολεμική βιομηχανία που δεν έγινε. Η παρασκευή της προωθητικής για πύραυλο Υδραζίνης. Το κράτος κατ' επίφαση ''ελληνικό'' αντίθετο στις εν λόγω προσπάθειες.

Τον Νοέμβριο του 1981 ο διευθύνοντας -τότε, σύμβουλος της ΧΡΩ.ΠΕΙ. και παράλληλα ιδιοκτήτης και ''ψυχή'' της, Σωτήρης Σοφιανόπουλος, στέλνει μια εκτενής και αναλυτική επιστολή -για το έργο που πραγματοποιείται σε αυτή- όσον αφορά τα φάρμακα (ορούς, αναλγητικά κλπ), την παραγωγή φυραμάτων ζωοτροφών (ώστε να περιοριστούν οι εισαγωγές και η εξάρτησή μας από τις πολυεθνικές του εξωτερικού, το σχετικό απόσπασμα της επιστολής για το εν λόγω θέμα δείτε εδώ), την πολεμική βιομηχανία, την έρευνα για την σόγια και άλλα σπουδαία θέματα που άπτονταν και άπτονται ακόμα της απεξάρτησης της Ελληνικής οικονομίας από τις εισαγωγές και την ανάπτυξή της προς όφελος του λαού και του Ελληνισμού. 

Κρίνουμε σκόπιμο για τους αναγνώστες μας, -που αγαπούν την πατρίδα μας και θέλουν να δουν την Ελλάδα μας να ανασταίνεται και να πρωταγωνιστεί στην ανάπτυξη και την παραγωγή αξιοποιώντας τον πλούτο της και την γεωστρατηγική της θέση- να παρουσιάσουμε κάποια τμήματα από την επιστολή αυτή καθώς και σχετικό υλικό από τις μελέτες του Σ.Σοφιανόπουλου.

Ο εθνικός μας ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος γράφει ό,τι πρέπει να μελετούμε την ιστορία μας για να μαθαίνουμε από τα λάθη του παρελθόντος ώστε να τα αποφεύγουμε στο παρόν και να μην τα επαναλάβουμε στο μέλλον. Παράλληλα μελετώντας τις επιχειρηματικές προσπάθειες Ελλήνων οραματιστών και φιλοπάτριδων επιχειρηματιών και εφοπλιστών καταρρίπτεται εν τοις πράγμασι ο μύθος ό,τι: ''δεν είχαμε ποτέ βιομηχανία, ό,τι δεν παράγαμε ποτέ αξιόλογα προϊόντα...''  και άλλα τέτοια φαιδρά. 

Παρακάτω, λοιπόν, παρουσιάζουμε τις προσπάθειες που έγιναν στην ΧΡΩ.ΠΕΙ. όσον αφορά την πολεμική βιομηχανία. Εντός αγκυλών παραθέτουμε συνδέσμους με σχετικό υλικό που ήδη έχουμε αναρτήσει.
τα όπλα της ΧΡΩ.ΠΕΙ.
Γράφει ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος στην επιστολή του (Νοέμβριος 1981) προς την εφημερίδα ''Βήμα'':

Πολεμική Βιομηχανία ΧΡΩ.ΠΕΙ. 

''Άρχισε η προσπάθεια τον Αύγουστο του 1974 μετά το Κυπριακό (1)
Επίστευα τότε και εγώ ότι πράγματι δεν είχαμε όπλα να πολεμήσουμε. Τώρα βλέπω ότι είχαμε και παρά είχαμε. Απλώς η κρατική μηχανή για πολλοστή φορά έλεγε ψέματα στον λαό για να δικαιολογήσει την στάση της έναντι της Τουρκίας κατ' εντολή των δήθεν συμμάχων μας ως συνέβη και το 1922 (βλέπε Theodor Hertzel απόφαση του Σιωνιστικού συνεδρίου Βασιλείας 1899 και δηλώσεις του Balfoor Υπουργού Εξωτερικών Μεγάλης Βρετανίας 1920 έχουσα σχέση με Κύπρο-Παλαιστίνη και Σινά).
Είχε δοθεί έγκριση αρ.145/3/5.1.77 της νομισματικής επιτροπής για δάνειο 100.000.000 δρχ. για όπλα και πυραύλους βαλλιστικούς, ακτίνας δράσεως σε α' φάση 50 Km (κατασκευαστικά σχέδια στην κυριότητά μας), απόφαση Υπουργού Οικονομικών αρ.16715/70, ημερομηνία 22.2.1977.
Θα βοηθούσε οικονομικά και πολιτικά την χώρα μας και οικονομικά την ΧΡΩ.ΠΕΙ. διότι εξεδηλώθει αμέσως ενδιαφέρον από τον Αραβικό κόσμο και με γράμματα μάλιστα (εις την διάθεση οποιουδήποτε) για παραγγελίες 200.000 όπλων αξίας 2 δισεκατομμυρίων δραχμών (2.000.000.000) τον Απρίλιο του 1975. Δεν ολοκληρώθηκε η επένδυση.

α. διότι μάς ενέπαιξε τόσο το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης (υπουργός κ.Αβέρωφ και υπουργός Ζαΐμης) ως και ολόκληρος η τότε κυβέρνηση (όλος ο φάκελος που αποδεικνύει το ισχυρισμό μου εις την διάθεση οποιουδήποτε). [σχετικά με την υπονόμευση προσπαθειών Ελλήνων επιχειρηματιών από τους κυβερνώντες -από την μεταπολίτευση και μετά- βλέπε εδώ, εδώ, εδώ και εδώ
το πυροβόλο όπλο της ΧΡΩ.ΠΕΙ. διαμετρήματος 7,62*39mm
β. διότι η Εθνική Τράπεζα παρ΄όλην την έγκριση της νομισματικής επιτροπής και την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου και με καθαρά θέση της ΧΡΩ.ΠΕΙ. [σχετικά με την ΧΡΩ.ΠΕΙ. δείτε εδώ] τότε άνω των 2.500.000.000 δεν έδωσε τα χρήματα παρά μόνον μέρος αυτών κατόπιν εντολής προφανώς και η επένδυση παρέμεινε και παραμένει ημιτελής. Υπενθυμίζω ότι η τότε κυβέρνηση υπέγραψε μόλις τον Νοέμβριο του 1977 για το εργοστάσιο του Αιγίου με ξένον οίκο και μάς αγνόησε παντελώς παρ' όλο που εμείς είχαμε αρχίσει τον Αύγουστο του 1974 και προσφερθήκαμε αφιλοκερδώς να συμμετέχουμε σε διαπραγματεύσεις όπως και άλλες βιομηχανίες της πατρίδος μας π.χ. Καλυκοποιείο [εδώ] (δεν μπορεί τον πατριωτισμό να τον μονοπωλούν ορισμένοι μόνον. Υπάρχουν και άλλοι πατριώτες και ας μην το διαφημίζουν). Υπήρχε δε η δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν οι εγκαταστάσεις των ΧΡΩ.ΠΕΙ. σαν υποκατασκευαστές για την Ε.Β.Ο. αλλά ούτε αυτό έγινε. Υπάρχουν δε και πολλά άλλα επ' αυτού. 

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Ζωοτροφές. Βαμβακόσπορος (που περιέχει και το βαμβακέλαιο) σε σύγκριση με την Βαμβακόπιτα. Βαμβακάλευρο και μελάσα. Επιστολή του Σ.Σοφιανόπουλου που καταδεικνύει την πολεμική του κράτους στην προσπάθεια δημιουργίας προτύπου εργοστασίου ζωοτροφών. Β' Μέρος

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε την μελέτη μας (βλέπε εδώ το πρώτο μέρος) για το σημαντικότατο θέμα των ζωοτροφών. Η βάση μιας ισχυρής οικονομίας με κύρια χαρακτηριστικά την αυτάρκεια βασικών προϊόντων και ανεπτυγμένη κτηνοτροφία προϋποθέτει ανεπτυγμένη γεωργία που θα δώσει ως πρώτη ύλη τα συστατικά για τις ζωοτροφές. 
Από εκεί και πέρα χρειάζεται έρευνα και εμπλοκή της βιομηχανίας ώστε να παραχθούν φυράματα ζωοτροφής, τα οποία είναι και ποιοτικά και προσιτά οικονομικά από τους κτηνοτρόφους.

Ο πρ. ιδιοκτήτης της ΧΡΩ.ΠΕΙ., στο έργο του οποίου και βασιζόμαστε για να μελετήσουμε το θέμα των ζωοτροφών είχε αναπτύξει στην ΧΡΩ.ΠΕΙ. τόσο την έρευνα όσο και την παραγωγή ζωοτροφών. Συμμετείχε ο ίδιος σε διαγωνισμούς για την παραγωγή ζωοτροφών για λοιπές κτηνοτροφικές μονάδες, πέτυχε εξαγωγές ζωοτροφών στην Αγγλία, Ολλανδία, Αυστρία και λοιπές χώρες ενώ τόσο ο ίδιος ως άριστος επιστήμονας - χημικός, όσο και οι 120 επιστήμονες της ΧΡΩ.ΠΕΙ. ανέπτυξαν τεχνογνωσία στην παρασκευή ζωοτροφών, η οποία ήταν ανώτερη πολλών αντίστοιχων μονάδων του εξωτερικού αλλά και περιζήτητη από τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνταν στον τομέα αυτό.

***
Παρακάτω μεταφέρουμε ένα απόσπασμα από επιστολή του ιδίου του Σωτήρη Σοφιανόπουλου -τον Νοέμβριο του 1981- και με κοινοποίηση προς -τον τότε πρωθυπουργό (Ανδρέα Παπανδρέου) με αμέσως προηγούμενο τον Γ. Ράλλη και πριν τον Κ.Καραμανλή- και την εφημερίδα ''Βήμα'' (στην οποία δημοσιεύτηκε άρθρο το οποίο αμφισβητούσε τις προσπάθειες της ΧΡΩ.ΠΕΙ.) και τα Υπουργεία Συντονισμού, Βιομηχανίας, Εμπορίου και Γεωργίας. 

Για την ιστορία του πράγματος πρέπει να σημειώσουμε ότι το όλο έργο της ΧΡΩ.ΠΕΙ. (όπως και εκατοντάδων άλλων μεγάλων βιομηχανιών) είχε αρχίσει να υπονομεύεται μετά την μεταπολίτευση επί πρωθυπουργίας Κ. Καραμανλή. Υπάρχει πληθώρα υλικού (επιστολές, άρθρα, συνεντεύξεις κλπ) του Σωτήρη Σοφιανόπουλου και άλλων επιχειρηματιών που αποδεικνύουν τα ανωτέρω και εγκαλούσαν τον τότε πρωθυπουργό. Τον ίδιο καταστροφικό ρόλο προς τις υγιείς μεγάλες Ελληνικές βιομηχανικές επιχειρήσεις επέδειξαν και οι μετέπειτα πρωθυπουργοί. Και φτάσαμε στο σήμερα όπου πλέον η Ελλάδα έχει απoβιομηχανοποιηθεί πλήρως, οι περισσότερες βιομηχανίες που λειτουργούν ανήκουν σε πολυεθνικές, η ανεργία έχει εκτοξευθεί σε ποσοστά -από τα μεγαλύτερα χωρών του ΟΗΕ- ενώ υπάρχει ένα αδικαιολόγητα διευρυμένο, δυσκίνητο και παρασιτικό δημόσιο (σε ένα μεγάλο ποσοστό και όχι βέβαια στο σύνολο του). Μη ξεχνάμε άλλωστε ότι σε αυτό το Δημόσιο εντάχθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες των κομματικών στρατών (πράσινων, μπλε, κόκκινων και πορτοκαλί). Ωστόσο η λειτουργία του ΑΣΕΠ τα τελευταία χρόνια αποτέλεσε μια εξαίρεση στην άνευ όρων και προϋποθέσεων εισαγωγή υπαλλήλων στον δημόσιο τομέα όποτε βέβαια, και όταν οι θέσεις προκηρύσσονταν μέσω αυτού και δεν τον παρέκαμπταν. 

Το απόσπασμα της επιστολής του Σ.Σοφιανόπουλου που αναφέρεται στις ζωοτροφές: 

''...το ίδιο ερευνητικό πρόγραμμα απέδωσε το know how για την ΧΡΩ.ΠΕΙ. μετά πέντε ετών έρευνα της παραγωγής πρωτεϊνούχων αλεύρων ζωϊκής προελεύσεως για φυράματα αλλά και τα μηχανήματα παραγωγής στην Ελλάδα με οικονομία συναλλάγματος πολλών εκατομμυρίων δολαρίων.
Αυτό το προϊόν εκτός των πωλήσεων στην Ελλάδα εξήγετο και στην Αγγλία, Ολλανδία, Αυστρία κλπ και αυξανομένης της παραγωγής θα μπορούσε να εξαχθεί και σε πολλές άλλες χώρες της κοινής αγοράς, διότι εζητείτο επιμόνως και από την Γερμανία και αλλού. Ας σημειωθεί ό,τι αυτήν την τεχνολογία πολύ λίγα κράτη στον κόσμο την κατέχουν ακόμη. Και ενώ είχαμε πάρει άδεια βάσει Νόμου του 1965 κατόπιν συστάσεως τριμελούς επιτροπής υπό του Υπουργού Γεωργίας αριθμός αδείας 3856/25.9.1972 και είχαμε βάσει άλλου Νόμου αγοράσει ένα μικρό ναυπηγείο σαν τοποθεσία, όμως για την μεταφορά και επέκταση της εγκαταστάσεως και επέκταση και διευκόλυνση θαλάσσιας μεταφοράς διότι εκεί πλησίον ήταν και οι πρώτες ύλες στην παραλία Αυλίδος, συνέβησαν τα εξής εξωφρενικά. 
Με την μεταπολίτευση και ενώ η επένδυση είχε σχεδόν τελειώσει 50.000.000 δρχ -και είχε αγοραστεί και η μεγαλύτερη κοκκοποιητική μηχανή της Ελλάδας τότε- για παραγωγή 11 τόνων την ώρα, το Υπουργείο Βιομηχανίας (Κ. Κονοφάγος), απαγόρευσε την συνέχιση των εργασιών με απαράδεκτους ισχυρισμούς ότι δήθεν δεν είχαμε άδεια ενώ είχαμε του Υπ.Γεωργίας 3856/25.9.1972 και για την μόλυνση του περιβάλλοντος, το οποίο μολύνεται είτε με καυσαέρια πετρελαίων -που δεν είχαμε διότι δεν προκύπτουν κατά την επεξεργασίαν. Μόνον οσμή δυσάρεστος προέκυπτε ενίοτε, η οποία όμως δεν μολύνει το περιβάλλον, αλλά αυτό είχε αντιμετωπισθεί δια καύσεως των πτυτικών. 
Όταν επισκέφθηκα τον Υπουργό κ.Κ.Κονοφάγο και εζήτησα την συγκρότηση επιτροπής επιστημόνων της εκλογής του Υπουργείου για την διαπίστωση της ορθότητας των ισχυρισμών μας, διημείφθη ο εξής απίστευτος διάλογος:

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Ζωοτροφές. Η διατροφή των ζώων είναι το παν και από αυτήν εξαρτάται όλη η υπόθεση της κτηνοτροφίας. Βασικές πληροφορίες περί ζωοτεχνίας. Α' Μέρος

Με την παρούσα ανάρτηση θα μελετήσουμε το θέμα των ζωοτροφών. Ίσως ξενίζει τον αναγνώστη ό,τι το θέμα των ζωοτροφών είναι σπουδαιότατο αν όχι το σπουδαιότερο (βλέπε και εδώ) δεδομένου ότι αποτελεί την βάση της κτηνοτροφίας ενός κράτους. Αν το κράτος αυτό, λοιπόν, δεν έχει λύσει το θέμα των ζωοτροφών -που προϋποθέτει ανεπτυγμένη γεωργία- τότε είναι πλήρως εξαρτημένο τόσο στις εισαγωγές ζωοτροφών όσο και στις εισαγωγές (βλέπε και εδώ) προϊόντων ζωϊκής προέλευσης, δηλαδή γάλατος, τυριού, κρέατος (όλων των ειδών). Με άλλα λόγια το εν λόγω κράτος ή έθνος δεν έχει αυτάρκεια βασικών αγαθών ή απλούστερα δεν μπορεί να εξασφαλίσει το γάλα των παιδιών του και το ψωμί του λαού του.

Αξίζει να καταγράψουμε ένα απόσπασμα από τα όσα έχει γράψει σχετικά με το θέμα ο πρ. διευθύνων σύμβουλος και ιδιοκτήτης της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρης Σοφιανόπουλος: 


''...θέλω λοιπόν να τονίσω ότι ο Έλλην ποιμένας πρέπει να γίνει καταρτισμένος κτηνοτρόφος. Μονό έτσι θα πλουτίσει η τάξη των αγροτών και κτηνοτρόφων, που ενώ είναι οι στυλοβάτες της οικονομίας και της κοινωνίας μας είναι παντελώς εγκαταλελειμμένοι από το κράτος. Μόνο έτσι θα πλουτίσει και θα γεμίσει με πληθυσμό η ελληνική επαρχία, που τώρα ερημώνει. Μόνον έτσι θα κερδίσει η χώρα μας αστρονομικές ποσότητες χρημάτων που τώρα ξοδεύει για να εισάγει ζωτικά προϊόντα όπως γάλα, τυρί και ζωοτροφές από ξένες χώρες, ενώ κάλλιστα η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι τουλάχιστον αυτάρκης στα προϊόντα αυτά λόγω κλίματος και φυσικού πλούτου...''


Το θέμα των ζωοτροφών θα προσεγγίσουμε σε συνέχειες αρχής γενομένης από την παρούσα ανάρτηση. Ο αναγνώστης ίσως θεωρήσει κουραστική και αναλυτική την παρακάτω προσέγγιση. Όσοι όμως ασχολούνται με την ζωοτεχνία και επομένως και τις ζωοτροφές σίγουρα θα έχουν συναντήσει τις παρακάτω παραμέτρους στην κτηνοτροφική απασχόληση τους. Παρουσιάζουμε το θέμα με την ελπίδα να γνωρίσουμε τις δυνατότητες που έχει η πατρίδα μας στον τομέα των ζωοτροφών και της κτηνοτροφίας αλλά και να γνωρίσουμε την επιστήμη της ζωοτεχνίας. 

Για να προσεγγίσουμε το σημαντικό θέμα των ζωοτροφών βασιζόμαστε στο πόνημα του πρ. διευθύνοντος συμβούλου της ΧΡΩ.ΠΕΙ. κ. Σωτήρη Σοφιανόπουλου (στο εξής Σ.Σ.) : ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η Πολιτική τους σημασία''. Σημειώνουμε ό,τι το ανωτέρω βιβλίο κυκλοφορήθηκε από τον Σ.Σ. το 2003, ωστόσο τα σημαντικά θέματα τα οποία πραγματεύεται, οι αναλύσεις και η έρευνα με τα οποία τα προσεγγίζει έγιναν αρκετά χρόνια νωρίτερα. Ας μην ξενίζει, λοιπόν, τον αναγνώστη η αναφορά σε προηγούμενη χρονική περίοδο ή σε στοιχεία που ομοίως αναφέρονται πολύ πριν το 2003. Γράφει ο Σ.Σ.: 

ΖΩΟΤΡΟΦΕΣ

Ο Θεός έχει δώσει στον άνθρωπο και το ζωϊκό βασίλειο τρεις τροφές;

1) πρωτεΐνες ή λευκώματα
2) υδατάνθρακες ή σάκχαρα και
3) λίπη και έλαια 


και φυσικά το νερό, που ναι μεν δεν είναι τροφή, αλλά απαραίτητο συστατικό για την διατήρηση του ζώντος οργανισμού, καθώς και τα μικροστοιχεία (φωσφόρου, ασβεστίου, σιδήρου κ.λ.π. και βιταμίνες που θεωρούνται και βιοκαταλύτες).

Άνευ των παραπάνω ουσιών δεν μπορεί να υπάρξει ζων οργανισμός των μεγάλων ζώων και πτηνών. Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι τα οστά αποτελούνται από ένα άλας του φωσφορικού οξέως και του ασβεστίου, το περιβόητο φωσφορικό ασβέστιο. Η έλλειψη αυτής της σημαντικής πρώτης ύλης ονομάζεται ασβεστοπενία και τα θηλυκά ζώα που πάσχουν από ασβεστοπενία δεν μπορούν να γεννήσουν. Και αυτό γιατί η ίδια η φύσις παίρνει από την μητέρα και δίδει στον νέο κυοφορούμενο οργανισμό, ούτως ώστε αν δεν έχει περίσσευμα ο οργανισμός της μητρός, το έμβρυο παίρνει από τα οστά της. 'Όταν έχουμε π.χ. ένα μοσχάρι νεογέννητο που είναι περί τα 25 κιλά, 20% αυτού του βάρους είναι οστά. Εάν η μητέρα δεν έχει καταναλώσει αρκετό φωσφορικό ασβέστιο ή διασβέστιο μέσω της τροφής της, παθαίνει ασβεστοπενία και 1-2 ημέρες μετά τον τοκετό πέφτει κάτω και αν δεν γίνει η περίθαλψη του ζώου έγκαιρα, αυτό πεθαίνει. Η ιατρική επιστήμη έχει επινοήσει ορούς που περιέχουν αυτό το άλας. Το ασθενές ζώο στο οποίο θα παρασχεθούν αυτοί οι οροί τρέμει σύγκορμο (διότι είναι πολύ ισχυρή η διαδικασία του μεταβολισμού) και μετά από 1 ώρα το πολύ σηκώνεται και τρώει. Όποιος δεν έχει δει αυτό το θαύμα της φύσεως δεν μπορεί να το κατανοήσει. Οι αγελάδες και γενικώς τα γαλακτοφόρα ζώα, εφόσον το γάλα που μας αποδίδουν εμπεριέχει και ασβέστιο, πρέπει να λαμβάνουν διατροφή ισορροπημένη με επαρκείς ποσότητες φωσφορικού ασβεστίου.

βαμβακόσπορος

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Ελληνικές ζυθοποιίες. Σημαντικό το υποπροϊόν από την ζύμωση του κριθαριού που μπορεί να αποδώσει εξαίρετη ζωοτροφή με 55% πρωτεΐνη. Η Οδύσσεια της μπύρας ''Βεργίνα'' που ''γεννήθηκε'' και ανδρώθηκε κόντρα σε πολυεθνικές και κράτος και άνοιξε τον δρόμο σε 35 ακόμη ελληνικές μικροζυθοποιίες. Το κράτος και οι κυβερνώντες είναι παρόν να εμποδίσουν τις υγιείς επιχειρηματικές προσπάθειες προς όφελος της εθνικής μας οικονομίας

Οι προοπτικές που υπήρχαν για τις Ελληνικές Ζυθοποιίες -πριν περάσουν στα χέρια των Ολλανδικών και Δανέζικων πολυεθνικών- να βοηθήσουν και την γεωργική παραγωγή της πατρίδος μας με την απορρόφηση του ελληνικού κριθαριού και την επέκταση της παραγωγής του. Σημαντικό το υποπροϊόν από την ζύμωση του κριθαριού με 55% πρωτεΐνη που είναι εξαίρετη ζωοτροφή. 
Η Οδύσσεια της μπύρας ''Βεργίνα'' της πρώτης αμιγώς Ελληνικής μπύρας που πήγε κόντρα στο συμβιβασμένο ελληνικό κράτος, στις μεγάλες πολυεθνικές, αναπτύχθηκε και άνοιξε τίμια και άξια τον δρόμο για άλλες 35 ελληνικές μικροζυθοποιίες και συνεχίζουμε...
Το ''ελληνικό'' κράτος και οι κυβερνώντες των τελευταίων δεκαετιών είναι εδώ για να εμποδίσουν τις υγιείς προσπάθειες Ελλήνων επιχειρηματιών για την ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας. Οι επεμβάσεις τους πολλές και επώδυνες. 

***
Σε σχετική μας, προηγούμενη ανάρτηση είχαμε αναφερθεί στην βύνη -ως υποπροϊόν της κριθής- καθώς και εν μέρει στο πως από το κριθάρι παρασκευάζεται η μπύρα. Επιπλέον αναφερθήκαμε στην ΚΥΔΕΠ, η οποία -για λίγα μόνον χρόνια-, πριν κλείσει με ευθύνη και παραλείψεις του κράτους έκανε πραγματικότητα τα βασικότερα αιτήματα των αγροτών (βλέπε εδώ).

Με την παρούσα ανάρτηση θα ασχοληθούμε με την πρωτεΐνη της κριθής και τις ελληνικές ζυθοποιίες εστιάζοντας στην ζυθοποιία Μακεδονίας-Θράκης για τον τεράστιο αγώνα που έκανε -ως αμιγώς ελληνική επιχείρηση- να ''γεννηθεί'' -ως όραμα του δημιουργού της κ.Δ.Πολιτόπουλου- να αναπτυχθεί, να αντιμετωπίσει τις δυο μεγάλες πολυεθνικές (την Ολλανδική Heineken και την Δανέζικη Carlsberg) που ελέγχουν πάνω από το 87% στην αγορά μπύρας, να αντιμετωπίσει το αδιάφορο και εχθρικά διακείμενο ''ελληνικό'' κράτος και τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών που με ''συνέπεια'' υποστηρίζουν τα ξένα πολυεθνικά συμφέροντα έναντι των ελληνικών επιχειρηματικών προσπαθειών και τελικά να νικήσει. Η νίκη της αυτή άνοιξε τον δρόμο σε πολλούς ακόμη Έλληνες επιχειρηματίες που ασχολήθηκαν με την ζυθοποιία με αποτέλεσμα να υπάρχουν σήμερα περί τις 36 μικρές (μεν, αλλά με την ευχή να γιγαντωθούν) ελληνικές ζυθοποιίες. 

Παρακάτω ξεκινούμε την προσέγγισή μας με ένα απόσπασμα από το γνωστό πόνημα του Σωτήρη Σοφιανόπουλου ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδας και η πολιτική τους σημασία''. Οι υπογραμμίσεις και οι επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. Κατόπιν παρουσιάζουμε την Οδύσσεια της μπύρας ''Βεργίνα''. 
Η σύνθεση του υλικού προέρχεται από ρεπορτάζ των μ.μ.ε., επιστολές-διαμαρτυρία των Ελλήνων μικρο-ζυθοποιών, λοιπές δημοσιεύσεις σχετικά με την στάση της Επιτροπής Ανταγωνισμού κ.α. Σε κάθε περίπτωση με σύνδεσμο αναφέρουμε την πηγή. Παρατηρήσεις και σχόλια στην ροή του κειμένου είναι δικά μας. Ιδιαίτερης αξίας είναι τα δυο ολιγόλεπτα βίντεο με τον κ. Δ. Πολιτόπουλο: στην Επιτροπή της Βουλής και σε ένα από τα εργοστάσια της μπύρας ''Βεργίνα'' που διηγείται την πορεία, τα εμπόδια, το επίτευγμα.

Γράφει λοιπόν ο Σ.Σοφιανόπουλος:

Πρωτεΐνη κριθής και ελληνικές ζυθοποιίες

''Και τώρα έρχεται η άλλη εγκληματική αμέλεια (επιεικώς) του ελληνικού κράτους.
Η εταιρεία Αμστελ, π.χ. εζήτησε από το ελληνικό κράτος την συνεισφορά του στην προμήθεια κριθής, για να μην αγοράζουν από το εξωτερικό λόγω της παράνοιας που επικρατεί στον τόπο μας και του πρωτογονισμού δεν μπόρεσε η Ελλάδα να προμηθεύσει την Αμστελ με κριθάρι, με αποτέλεσμα αυτή να εισάγει σχεδόν όλην την ποσότητα από το εξωτερικό (βλέπετε, δεν υπάρχει η ΚΥΔΕΠ). Όπως προείπαμε το κριθάρι ζυμώνεται προς παραγωγή μπύρας και προς παραγωγή ουίσκι, το οποίο στην Ελλάδα δεν γίνεται, ενώ θα έπρεπε να γίνεται, γι αυτό και οπτικώς και χρωματικώς δεν διαφέρουν πολύ αυτά τα δύο ποτά. Εάν λοιπόν κάποιος πάρει την μπύρα και την αποστάξει, μπορεί να κάνει ουίσκι. Ως εκ τούτου οι βιομηχανίες μπύρας της Ελλάδος, που είναι αρκετές χρησιμοποιούν τεράστιες ποσότητες κριθής, της τάξεως των εκατομμυρίων τόνων, για να παράγουν τις ατέλειωτες μπύρες της Ελλάδος, εκτός των εισαγομένων ποσοτήτων.

Όταν η μπυραρία ζυμώσει την κριθήν
προς παραγωγή μπύρας, της μένει ένα υποπροϊόν, που όπως είπαμε ονομάζεται βύνη, το οποίο πωλούν οι μπυραρίες στους κτηνοτρόφους. Δεδομένου ότι το κριθάρι έχει 11% πρωτεΐνες, το προϊόν που θα περισσέψει, αφού θα ζυμωθούν 5 κιλά, δηλ. ανά 5 κιλά κριθής που ζυμώνεται, περισσεύει 1 κιλό υποπροϊόντος, το οποίο σε ξηρά μορφή είναι 55% πρωτεΐνες, 30% κυτταρίνη, και 12% υγρασία. Η θεωρητική αξία αυτού του προϊόντος πρέπει να είναι σήμερα της τάξεως των 50 δρχ. ανά κιλό, διότι δεν έχει καθόλου υδατάνθρακες μέσα, επειδή αυτοί έχουν ήδη υποστεί ζύμωση. Ο αριθμός του 55% των πρωτεϊνών θα του έδινε την θέση της πρώτης κατηγορίας στον κόσμο πρωτεϊνών για ζωοτροφές, όταν η σόγια έχει 44%, και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σαν τροφή του ανθρώπου, αν χρησιμοποιούνταν ανοξείδωτα σκεύη (*).

(*) Πρόκειται για διαπιστώσεις και παράλληλα προτάσεις του Σωτήρη Σοφιανόπουλου τις οποίες αγνόησε έπη δεκαετίες το ελληνικό κράτος. Τα κείμενα αυτά έχουν γραφεί τις δεκαετίες 1970-1980, η ισχύς τους όμως παραμένει έως σήμερα. Πολλά βέβαια έχουν αλλάξει προς την αρνητική πλευρά. Η Αθηναϊκή Ζυθοποιία (Amstel κλπ) έχει περάσει προ πολλού στον πολυεθνικό όμιλο της Heineken), η συμβολαιακή γεωργία που εφαρμόζουν οι μεγάλες εταιρείες καθιστά τους Έλληνες γεωργο-παραγωγούς υπαλλήλους στα χωράφια τους (μελετήστε επιπλέον εδώ), ενώ η Αγροτική Τράπεζα -με τις υποθήκες στον Θεσσαλικό κάμπο- έχει περάσει επίσης στον τραπεζικό όμιλο της Τράπεζας Πειραιώς που ελέγχεται από ξένα κεφάλαια (δείτε εδώ, εδώ, εδώ). Τα περιθώρια λοιπόν -με ευθύνη των κυβερνώντων των τελευταίων δεκαετιών αλλά και των μνημονιακών κυβερνήσεων που παρέδωσαν την εθνική μας κυριαρχία- για την άσκηση μιας εθνικής οικονομικής πολιτικής έχουν ελαχιστοποιηθεί αν όχι εξαλειφθεί.

Η πρόταση του Σ.Σοφιανόπουλου για την παραγωγή υψηλής πρωτεϊνικής αξίας ζωοτροφών είναι σημαντική (για την σπουδαιότητα της δες εδώ και εδώ). Ο Σ.Σ. δεν θεωρητικολογεί διότι κατά την δεκαετία του 1970 είχε δημιουργήσει στην ΧΡΩ.ΠΕΙ. και πρότυπο εργοστάσιο παραγωγής ζωοτροφών με ξένους επιστήμονες και παραγωγούς ζωοτροφών να το επισκέπτονται και να προσπαθούν να υιοθετήσουν την τεχνολογία-τεχνογνωσία που χρησιμοποιούσε. Η απάντηση του ''ελληνικού'' κράτους ήρθε λίγα μόλις χρόνια αργότερα με την κατάσχεση της από την Εθνική Τράπεζα και το οριστικό κλείσιμό της δια του επαίσχυντου Νόμου 1083/1980 των πανωτοκίων (βλέπε εδώ).
***
Η Οδύσσεια των ελληνικών ζυθοποιών πολεμούμενες αδυσώπητα από το ελληνικό κράτος και τις πολυεθνικές. 

Η ιστορία της ελληνικής μπύρας ''Βεργίνα'' σύντομα:

''Η Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης ιδρύθηκε το 1998. Γεννήθηκε όμως πολλά χρόνια πριν, από την αγάπη του εμπνευστή της για την Ελλάδα. Η ζύμωση για να δημιουργηθεί η μπύρα Βεργίνα και η ζυθοποιία ξεκίνησε στην ψυχή του Δημήτρη Πολιτόπουλου, που αποφάσισε να επενδύσει όλη του τη γνώση, την εμπειρία, τη δημιουργικότητα αλλά και την περιουσία στη χώρα του, στον τόπο του. Γιατί ως πολίτης του κόσμου ο ίδιος, δε δεχόταν μια χώρα σαν την Ελλάδα να μην έχει τη δική της ταυτότητα στην μπύρα.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90, η Ελλάδα δε διέθετε ούτε μία, 100%, γνήσια ελληνική μπύρα αλλά περιοριζόταν στην παραγωγή ξενόγλωσσων σημάτων από τους πολυεθνικούς-κολοσσούς του κλάδου. Η νέα τότε μπύρα «Βεργίνα», ήταν ένα προϊόν από μια ελληνική εταιρεία, από ελληνικές πρώτες ύλες, από ελληνικά χέρια! Και το καλύτερο από όλα; Είναι μια εξαιρετική μπύρα, αναγνωρισμένη μεταξύ των καλύτερων lager στον κόσμο!'' (εδώ)

Το ελληνικό κράτος όμως είναι εδώ, προκειμένου να ανακόψει την ταχέως εξελισσόμενη πορεία ανάπτυξης των ελληνικών μικρο-ζυθοποιών όπως της ''Μακεδονίας-Θράκης'' (μπύρα Βεργίνα) και της ''ΕΖΑ'' (Ελληνικής Ζυθοποιίας Αταλάντης) αλλά και άλλων μικρότερων όπως της Πειραϊκής Μικρο-ζυθοποιίας, της Χίου, της Κορινθιακής, της Septem (Ευβοίας), της Ζέος (Άργος) κι άλλων τουλάχιστον 20-25 μικρο-ζυθοποιών.
Τα χτυπήματα πολλά τόσο από το κράτος όσο και από τους κολοσσούς-πολυεθνικές που ελέγχουν το 85% της ελληνικής αγοράς μπύρας. Όσον αφορά τις τελευταίες πρόκειται για: την Αθηναϊκή Ζυθοποιία (Heineken, Amstel, ΑΛΦΑ κ.λπ.) που το 2014 έκανε πωλήσεις περί τα 300 εκατ. ευρώ και είναι μέλος του ολλανδικού πολυεθνικού κολοσσού Heineken και την ''Μύθος Ζυθοποιία'' (Μύθος, Carlsberg, Kaiser κ.λπ.) με τζίρο κοντά στα 80 εκατ. ευρώ το 2014 και μερίδιο 17% στην αγορά. Αυτή ανήκει στον έτερο διεθνή παίκτη της μπίρας, τη δανέζικη Carlsberg.

Τελευταίο χτύπημα; Η υψηλή φορολόγηση μόνον των ελληνικών μικρο-ζυθοποιών με νομοσχέδιο -όπως οι ίδιοι οι αγωνιστές Έλληνες ζυθοποιοί δηλώνουν: κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των συμφερόντων των πολυεθνικών-.

το συγκλονιστικό βίντεο με τις καταγγελίες και τον αγώνα του κ.Δ.Πολιτόπουλου στην επιτροπή της Βουλής στις 2.11.2015 πριν την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου-ταφόπλακα για τις μικρο-ζυθοποιίες 

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Η προσπάθεια με την ΚΥΔΕΠ που έλυνε τα βασικότερα προβλήματα των αγροτών και τελικά την ναυάγησαν. Οι συνεταιρισμοί στην πατρίδα μας μπορούν να δώσουν λύση στην αδυναμία και εκμετάλλευση των αγροτών και κτηνοτρόφων μας.

Στην παρούσα ανάρτηση μελετούμε τα όσα γράφει ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος στο έργο του ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδας και η πολιτική τους σημασία'' σχετικά με την ΚΥΔΕΠ, μια κρατική υπηρεσία διακίνησης προϊόντων που απετέλεσε -για μικρό χρονικό διάστημα- λύση στα προβλήματα των αγροτών ήτοι της συλλογής, αποθήκευσης και προώθησης στις αγορές των προϊόντων τους, χωρίς την μεσολάβηση μεσαζόντων- που τελικά έκλεισε. 

Έκλεισε λόγω της κακοδιαχείρησης των κυβερνώντων και των υψηλών επιτοκίων με τα οποία δανειζόταν (επιπλέον για το θέμα των πανωτοκίων που διέλυσε τις περισσότερες βιομηχανίες -και όχι μόνον- της πατρίδος μας, δείτε εδώ κι εδώ), πράγμα που θα μπορούσε να αποφύγει αν το κράτος της παρείχε ετησίως τα κονδύλια που απαιτούντο. Η ΚΥΔΕΠ χρεοκόπησε και μόνοι χαμένοι υπήρξαν οι αγρότες, οι καταναλωτές και η πατρίδα μας, που έχασε κάτι καλό που πήγε να γίνει αλλά -όπως στις περισσότερες περιπτώσεις- το κράτος (και οι κυβερνώντες) λειτούργησαν εις βάρος των συμφερόντων των Ελλήνων αγροτών και κτηνοτρόφων (και όχι μόνον, δείτε εδώ, εδώ εδώ κι εδώ). Κι αυτά χωρίς ποτέ να δώσει κάποιος λόγος και γι' αυτή την καταστροφή.  

Ιδιαίτερης αξίας χρήζουν οι παρατηρήσεις που κάνει ο Σ.Σ. σχετικά και με την συγκέντρωση κριθαριού που θα έπρεπε να κάνει η ΚΥΔΕΠ αλλά και την επέκταση των δραστηριοτήτων της σε όλες τις γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες καθετοποιημένα. Στην περίπτωση αυτή ο αγρότης ή ο κτηνοτρόφος δεν θα αγωνιούσαν ούτε θα εκβιάζονταν -όπως γίνεται σήμερα- από τους μεσάζοντες για να πουλήσουν τα προϊόντα τους. Αντίθετα η δυνατότητα αγοράς τους και προώθησής τους από έναν φορέα όπως η ΚΥΔΕΠ θα τους αφαιρούσε μέριμνα και απώλεια χρόνου ώστε να αφοσιωθούν στην ανάπτυξη της παραγωγής τους προς όφελος της πατρίδας και του κοινωνικού συνόλου. Πράγμα βέβαια που δεν έγινε. 
Σήμερα η αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή είναι περιορισμένη, αυτάρκεια προϊόντων σαν χώρα δεν έχουμε (εδώ) ενώ οι μεσάζοντες και οι πολυεθνικές ελέγχουν τις αγορές και μπορούν έτσι να εκμεταλλεύονται τον κόπο των αγροτών, που πασκίζουν πολλές φορές μόνον για να βγάλουν το κόστος και ένα κομμάτι ψωμί. 

Επιπλέον ο Σ.Σ. κάνει αναφορά στην παραγωγή του ουίσκι και της μπύρας από το κριθάρι, χωρίς εμείς να δίνουμε κάποια επιπλέον έκταση, στην παρούσα τουλάχιστον φάση. Οι υπογραμμίσεις παρακάτω ανήκουν σ' εμάς. Γράφει, λοιπόν, ο Σ.Σ.:

Βύνη ή υποπροϊόν κριθής

Στην Ελλάδα υπήρχε μία μ
εγάλη κρατική επιχείρηση που λεγόταν ΚΥΔΕΠ (Κυβερνητική Υπηρεσία Διακινήσεως Εγχωρίων Προϊόντων). (1) Αυτή σήμερα δεν υπάρχει και πάρα πολλοί άνθρωποι συνεργαζόμενοι με την ΚΥΔΕΠ έχασαν τα χρήματα τους και έμειναν άνεργοι. Όταν κάποιος ταξιδεύει από την Αθήνα προς τη Λάρισα, στο ύψος του Βελεστίνου θα δεί κάτι τεράστια σιλό και ατέλειωτες εγκαταστάσεις με μία μεγάλη πινακίδα ΚΥΔΕΠ, τα οποία δεν λειτουργούν σήμερα. Η ΚΥΔΕΠ συγκέντρωνε το σιτάρι των παραγωγών, διότι τα σιλό των εγκαταστάσεως της ΚΥΔΕΠ (2) βασικώς αποθήκευαν σιτάρι, αλλά δεν συνεκέντρωνε το κριθάρι. Γιατί άραγε, αφού το κριθάρι είναι πολύ πιο ωφέλιμο βιομηχανικό είδος από ό,τι το σιτάρι; (για φύτρο σιταριού δες εδώ) Διότι ενώ και τα δύο μπορούν να δώσουν αρτοσκευάσματα (και όλοι γνωρίζουν τα κριθαρένια παξιμάδια Κρήτης ή το ψωμί από καλαμπόκι που τρώγαμε επί Κατοχής) ο άνθρωπος κατέληξε να τρώει ψωμί από σιτάρι και κριθάρι και όχι από καλαμπόκι λόγω της διαφοράς των πρωτεϊνών.


Επίσης από το κριθάρι παράγεται το πασίγνωστο Whiskey και η μπύρα. Για την παραγωγή τους απαιτούνται μάλιστα τεράστιες ποσότητες κριθής, η οποία υφίσταται ζύμωση. Οι μύκητες τρώνε το μονοσάκχαρο από το άμυλο της κριθής και παράγουν οινόπνευμα, αλλά δεν μπορούν να καταναλώσουν την κυτταρίνη και την πρωτεΐνη της κριθής (βύνη). Αν υπολογίσουμε ότι το κριθάρι είναι περίπου 65-70% σε άμυλο, όπως είναι περίπου και το σιτάρι και το καλαμπόκι 11 για αυτό έχουν περίπου την ίδια βιολογική αξία, 11% είναι οι πρωτεΐνες, γύρω στο 12-15% είναι η υγρασία και το υπόλοιπο είναι κυτταρίνη, η οποία είναι και αυτή υδατάνθραξ αλλά χαμηλοτέρας βιολογικής αξίας γιατί είναι 1 μέρος άμυλο, 8 μέρη κυτταρίνης, που παίζει όμως μεγάλο ρόλο στην μεγάλη κοιλία των μηρυκαστικών και από την μικροβιακή χλωρίδα των μηρυκαστικών της μεγάλης κοιλίας γίνεται η πέψη του ζώου. (σχετικό θέμα με τις δυνατότητες της Ελλάδας δείτε εδώ κι εδώ)

Οι μικροοργανισμοί λοιπόν της μεγάλης κοιλίας, όταν το μηρυκαστικό αναμασά την τροφή του, παίρνει το οξυγόνο της ατμόσφαιρας, διασπά την κυτταρίνη, πολλαπλασιάζεται και έτσι το ζώο πέπτει αυτό το μείγμα, που έχει πιο πολλές πρωτεΐνες λόγω της μικροβιακής χλωρίδος από ό,τι η αρχική του τροφή. Είναι δηλαδή το μηρυκαστικό ένα σαρκοβόρο, αλλά άλλης μορφής και διαδικασίας. Αν το μηρυκαστικό φάει απευθείας την πρωτεΐνη, η πρωτεΐνη αυτή η ζωική, λόγω του αναμηρυκασμού θα παραγάγει αμμωνία, και το ζώο θα πεθάνει.
οι εγκαταστάσεις της ΚΥΔΕΠ στην Λάρισα 

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Ο ορυκτός πλούτος της Β.Αν. Χαλκιδικής φυγαδεύεται στο εξωτερικό. Στα 13,6 δις ευρώ τα κέρδη της Eldorado Gold σύμφωνα με μελέτη-έκθεση του ''Π.Μ.Δ.'' Στα 2,6 δις $ η αξία του συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη-σιδηροπυρίτη στο μεταλλείο ''Ολυμπιάδας'' στα 1,2 δις $ το συμπύκνωμα μολύβδου. Πως η Eldorado Gold πούλησε άμεσα το στόκ του χρυσοφόρου πυρίτη της Ολυμπιάδας. Μέρος Δ'

Ο ορυκτός πλούτος της ΒορειόΑνατολικής Χαλκιδικής φυγαδεύεται στο εξωτερικό. Στα 13,6 δις ευρώ τα κέρδη της Eldorado Gold σύμφωνα με μελέτη-έκθεση του ''Π.Μ.Δ.'' Το παλαιό τέλμα Ολυμπιάδας, που είναι ένα πραγματικό ''χρυσορυχείο'' αφού περιέχει συνολικά 226.000 ουγγιές χρυσού και 1.427.000 ουγγιές αργύρου εξάγεται -μέσω του λιμένα Θεσσαλονίκης- προς τις μεταλλουργίες της Κίνας για την απόληψη των πολύτιμων μετάλλων. Εκεί δεν μπορεί να γίνει ούτε καν η φορολόγησή του απο το ελληνικό κράτος. Στα 273,5 εκατ.δολλάρια η αξία του χρυσού και στα 24,5 εκατ.δολλάρια η αξία του αργύρου. 
Στα 2,6 δις δολλάρια (χωρίς τα κόστη εξόρυξης) η αξία του συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη-σιδηροπυρίτη στο μεταλλείο ''Ολυμπιάδας'', στα 1,2 δις δολλάρια το συμπύκνωμα μολύβδου και στα 700 εκατ. δολλάρια το συμπύκνωμα ψευδαργύρου.  
Πως η ''Ελληνικός Χρυσός''/Eldorado Gold πούλησε άμεσα το στόκ του χρυσοφόρου πυρίτη της ''Ολυμπιάδας'' που της ''παρέδωσαν'' οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Η φορολόγηση της Eldorado Gold γίνεται στις νήσους Κεϊμάν και Μπαρμπέϊντος -μέσω Ολλανδίας- με ένα πλέγμα 43 θυγατρικών εταιρειών που έχει.
 
Στην αμέσως προηγούμενή μας ανάρτηση ασχοληθήκαμε με τον ορυκτό πλούτο στην Χαλκιδική και τα μεταλλεία Σκουριών, Ολυμπιάδας και Στρατωνίου (βλέπε εδώ) των οποίων οι μνημονιακές κυβερνήσεις πούλησαν τα εξορυκτικά δικαιώματα στην καναδική πολυεθνική Eldorado Gold, η οποία κατέχει την ''Ελληνικός Χρυσός''. 
Για το πως έγινε -η εξωφρενική και χωρίς λογική- παράδοση 317.000 στρεμμάτων σε μια πολυεθνική δείτε σύντομο ιστορικό στη σημείωση 1 εδώ. Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεώρησε την μεταβίβαση παράνομη και πολύ κάτω απο την αγοραία αξία. Εν τω μεταξύ, το εξευτελιστικό τίμημα των 11.000.000 ευρώ για την πώληση των εξορυκτικών δικαιωμάτων πήγε απο την ''Ελληνικός Χρυσός'' όχι στο δημόσιο αλλά στην προηγούμενη ιδοκτήτρια την TVX. (εδώ).

Και όλα αυτά για μια απο τις σημαντικότερες σε μεταλλεύματα περιοχές του πλανήτη, αυτή της ΒορειόΑνατολικής Χαλκιδικής (παγκοσμίως γνωστής απο την αρχαιότητα εδώ). 

Πρόκειται για κοιτάσματα εκατοντάδων εκατομμυρίων τόνων που περιέχουν ενδεικτικά: α.τέλματα Ολυμπιάδας: 339.810  τόνοι συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη-σιδηροπυρίτη με περιεκτικότητα σε χρυσό και άργυρο β. κοίτασμα Σκουριών 362.127.000 τόνοι μεταλλεύματος με βαρυτομετρικό χρυσό και συμπύκνωμα χρυσού-χαλκού (7.131.400 τόνοι) γ. κοίτασμα Ολυμπιάδας με 16.509.000 τόνους μετάλλευμα με συμπύκνωμα αρσενοπυρίτη-σιδηροπυρίτη 2.488.609 τόνων, συμπύκνωμα μολύβδου 538.035 τόνων και συμπύκνωμα ψευδαργύρου 807.102 τόνων και δ. κοίτασμα ''Μαύρων Πετρών'' (ήδη εξορυγμένα 4.000.000 τόνοι μεταλλεύματος) και απομένουν 1.340.000 τόνοι, με συμπύκνωμα μολύβδου 325.132 τόνοι και συμπύκνωμα ψευδαργύρου 720.562 τόνοι. Βλέπετε αναλυτικά στο 7ο κεφάλαιο εδώ

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε να παρουσιάζουμε την τραγωδία της απώλειας του ορυκτού μας πλούτου χωρίς κανένα ή με ελάχιστο όφελος για το δημόσιο συμφέρον. Είναι πραγματικά μια τραγωδία που και οι αγωνιζόμενοι πολίτες απο πολλά χωριά της περιοχής και το ''Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων'' χαρακτηρίζουν καταλήστευση δημόσιου πλούτου με την εταιρεία Eldorado Gold να έχει καθαρό κέρδος -αν ολοκληρώσει τα σχέδια της- άνω των 13,6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Προσέξτε καθαρά κέρδη όχι μεικτά έσοδα! Και με την φορολόγηση στα πολύτιμα μεταλλεύματα χρυσού, άργυρου κλπ να είναι αδύνατη διότι εξάγονται ως μετάλλευμα στις μεταλλουργίες της Κίνας κι εκεί δεν είναι κανένας εκπρόσωπος του δημοσίου για να φορολογήσει τις εκατοντάδες χιλιάδες ουγγιές χρυσού και αργύρου που παράγονται. Κι αν σκεφτεί κανείς ότι τουλάχιστον η εταιρεία φορολογείται απο το Ελληνικό κράτος για τις εργασίες της εδώ, κάνει λάθος. Η φορολόγηση της Eldorado Gold γίνεται στις νήσους Κεϊμάν και Μπαρμπέϊντος -μέσω Ολλανδίας- με ένα πλέγμα 43 θυγατρικών εταιρειών που έχει. Δείτε αναλυτικά πως γίνεται αυτό και δεν φορολογείται στην Ελλάδα απο πορίσματα έρευνας Ολλανδικής ΜΚΟ που ασχολήθηκε διεξοδικά με την συγκεκριμένη εταιρεία εδώ αλλά και εδώ
                                                                                 ***
Ας δούμε παρακάτω τι τελικά απομένει ως δημόσιο όφελος απο την πώληση των εξορυκτικών δικαιωμάτων των 317.000 στρεμμάτων της Χαλκιδικής στην Eldorado Gold.(δείτε εδώ) Είναι τα πράγματα όπως τα παρουσιάζει η εταιρεία και υποστηρίζουν ενίοτε και οι κυβερνήσεις (με τις κρατικές υπηρεσίες);

Α. ''Δημόσιο όφελος'' τι απομένει;

εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος σχετίζεται αποκλειστικά με την εγχώρια μεταλλουργική επεξεργασία των συμπυκνωμάτων που θα παράγει προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας (ήτοι καθαρά μέταλλα: χρυσό, αργυρό, χαλκό) αυξάνοντας την αξία των εξαγωγών και συνεισφέροντας ουσιαστικά στο ταμείο του κράτους. Αυτός είναι ο στόχος της σύμβασης και ο λόγος που η πολιτεία προώθησε την υλοποίηση του Επενδυτικού Σχεδίου της Ελληνικός Χρυσός, παρά τις αδιαμφισβήτητες περιβαλλοντικές του επιπτώσεις.

Θα περίμενε κανείς ότι το Δημόσιο θα επεδίωκε τη μεγαλύτερη δυνατή αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Χαλκιδικής και ότι η Ελληνικός Χρυσός θα είχε σχεδιάσει μια ''επένδυση'' που θα επεξεργαζόταν μεταλλουργικά το μεγαλύτερο μέρος, αν όχι το σύνολο των μεταλλευτικών αποθεμάτων της περιοχής. Ένα τέτοιο επενδυτικό σχέδιο που θα εκμεταλλευόταν τον μεγαλύτερο ορυκτό πλούτο της χώρας, αφήνοντας ουσιαστικά έσοδα στα δημόσια ταμεία, θα ήταν ίσως δικαιολογημένη η Διοίκηση να το προωθήσει.

Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Ήδη με την υπογραφή της Σύμβασης Μεταβίβασης ένα κομμάτι του ορυκτού πλούτου της Χαλκιδικής, το στόκ χρυσοφόρου συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη της Ολυμπιάδας, κυριολεκτικά χαρίστηκε στους επενδυτές. (2) Το Επενδυτικό σχέδιο, όπως εξειδικεύτηκε με τη μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), επέτρεψε την εξαγωγή κι άλλων πολύτιμων συμπυκνωμάτων. Επιπλέον, η ΜΠΕ που υποτίθεται ότι θα υλοποιούσε το στόχο της σύμβασης, τη μεταλλουργία, βασίστηκε σε μια μέθοδο απάτη και η έγκρισή της με την ΚΥΑ 201745/2011 εξασφάλισε ότι η μεταλλουργία δεν πρόκειται ποτέ να κατασκευαστεί. Ακόμα και αν μπορούσε να γίνει αυτή η μεταλλουργία, ο σχεδισμός της εταιρείας ήταν να επεξεργαστεί μεταλλουργικά μόνο ένα πολύ μικρό μέρος των συμπυκνωμάτων της περιοχής. Τέλος, μια πρόσφατη τροποποίηση του Μεταλλευτικού Κώδικα κατήργησε την ασφαλιστική δικλείδα που απαγόρευε την πώληση συμπυκνωμάτων εαν υπήρχε πρόγραμμα κατασκευής μονάδας μεταλλουργίας.

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Το επενδυτικό σχέδιο της Eldorado Gold δεν έχει εγκριθεί απο το Υπεκα.Η μεταλλουργία δεν έγινε και τεράστιες ποσότητες του χρυσοφόρου συμπυκνώματος της Ολυμπιάδας εξάγονται χωρίς επεξεργασία σε μεταλλουργίες του εξωτερικού. 2.410.000 τόνοι για παραγωγή χρυσοφόρου συμπυκνώματος έχει μόνον το μεταλλείο Ολυμπιάδας.Μόνον το όρυγμα των Σκουριών διαθέτει σύμφωνα με τον κ.Απ.Παπαγεωργίου 1 δις 100 εκατ. τόνους χαλκοπυρίτη με μικρή ποσότητα χρυσού ενώ η Eldorado δηλώνει 362 εκατ.τόνους. Μέρος Γ'

Η μεταλλουργική μέθοδος που θεσμοθετήθηκε με την ΚΥΑ 201745/2011 αποδεικνύεται απάτη. Τα μέλη του ''Π.Μ.Δ.'' κατέγραψαν με κάμερες τις οικοδομικές, περιβαλλοντικές και διαδικαστικές παραβάσεις της εταιρείας.

Επανερχόμαστε στο πολύ σημαντικό θέμα του ορυκτού πλούτου της πατρίδος μας και στην καταλήστευση αυτού αλλά και την τεράστια καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος που λαμβάνει χώρα σε ολόκληρη την ΒορειοΑνατολική Χαλκιδική απο την εταιρεία Eldorado Gold/Ελληνικός Χρυσός. 

Στην πρώτη μας ανάρτηση με το θέμα αυτό εδώ, είχαμε μελετήσει ό,τι η ίδρυση/κατασκευή μεταλλουργίας χρυσού που τέθηκε ως στόχος από την σύμβαση παραχώρησης προκειμένου το Ελληνικό κράτος να ελέγχει τα παραγώμενα μέταλλα και να τα φορολογεί δεν κατασκευάστηκε παρά τις διαβεβαιώσεις της εταιρείας. Τα στόκ των  συμπυκνωμάτων με τα πολύτιμα μέταλλα μεταφέρονται σε μεταλλουργίες της Κίνας, κι επομένως το ελληνικό δημόσιο ούτε να ελέγξει τι παράγεται μπορεί, ούτε να φορολογήσει. Η απώλεια φορολογητέας ύλης για το Δημόσιο ανέρχεται σε 13,68 δις ευρώ (μόνον απο κάποια κοιτάσματα-και όχι το σύνολό τους). Το ΣτΕ δεν έλαβε υπόψη τις αιτιάσεις των κατοίκων.

Στην δεύτερη ανάρτησή μας εδώ  παρουσιάσαμε την τεχνική έκθεση για την ίδρυση μεταλλουργίας της Eldorado Gold/Ελληνικός Χρυσός στην οποία ισχυριζόταν ότι θα ανακτήσει χρυσό απο συμπύκνωμα αρσενοπυρίτη με 12% αρσενικό με πυρομεταλλουργία (flash smelting) όταν το όριο δεν πρέπει να ξεπερνάει το 0,2%. H Eldorado παραποίησε τα επιστημονικά δεδομένα της Outotec για να πετύχει την έγκριση του επενδυτικού σχεδίου, η σχετική Περιβαλλοντική Μελέτη κυκλοφορήθηκε απο την Eldorado μόνον στα Ελληνικά ώστε το μέλλον της μεταλλουργίας...κατά την Eldorado, να μείνει κρυφό... ενώ ψευδείς είναι και οι αναφορές της εταιρείας ότι στο Pirdop της Βουλγαρίας λειτουργεί αντίστοιχη μονάδα.

Ενώ, σε άλλη μας ανάρτηση εδώ, παρουσιάσαμε τις καταστροφές που έχουν γίνει σε αρχαιολογικούς χώρους απο την προηγούμενη εταιρεία TVX, η οποία καταδικάστηκε δυο φορές μάλιστα απο την ελληνική δικαιοσύνη χωρίς προφανώς περαιτέρω συνέπειες αλλά και τις παλινωδίες και τα ''περίεργα'' συμπεράσματα κάποιων Εφορειών Αρχαιοτήτων και του Κ.Α.Σ., όσον αφορά την ύπαρξη αρχαιοτήτων στους χώρους που σήμερα δραστηριοποιείται η Eldorado Gold.  

Μεγάλο αγώνα εναντίον της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος στην Β.Αν.Χαλκιδική διεξάγουν οι κάτοικοι των χωριών Μεγάλης Παναγίας, Στρατωνίου, Ολυμπιάδος, Ιερισσού και άλλων. Κάτοικοι αυτών αποτελούν και μέλη του ''Παρατηρητηρίου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων''. Πρόκειται για σωματείο με έτος ίδρυσης 2006 και σκοπούς την προστασία του περιβάλλοντος και των πολιτών απο τις αρνητικές επιπτώσεις της μεταλλευτικής εκμετάλλευσης και τη διαφύλαξη του εθνικού πλούτου. Το έργο που κάνει το εν λόγω σωματείο -απ' όπου αντλούμε και μεγάλο μέρος του υλικού για την μελέτη μας- είναι σπουδαίο. Εδώ μπορείτε να δείτε την βιβλιοθήκη του ''Παρατητηρίου'' με έγγραφα, μελέτες-απόψεις, νόμους-αποφάσεις, αναφορές-καταγγελίες, χάρτες και πολυμέσα.